… Συνάντηση στρογγύλης τραπέζης Τουρκίας – Ουκρανίας πραγματοποιήθηκε χθες στην αίθουσα της Ενωσης Επιμελητηρίων της Τουρκίας (TOBB) με τη συμμετοχή του Τούρκου υπουργού Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ και Ουκρανών αξιωματούχων. Ο Μπολάτ τόνισε τον σημαντικό ρόλο του εργολαβικού τομέα στις οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών, για να προσθέσει ότι τουρκικές εταιρείες έχουν αναλάβει 329 έργα στην Ουκρανία, ύψους 10 δισ. δολαρίων. Ο Τούρκος υπουργός ανέφερε επίσης τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για τη διασφάλιση της συμμετοχής της Τουρκίας στο ταμείο 50 δισ. ευρώ της Ε.Ε. που προορίζεται για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας … (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 20.02.2025 • 07:17).
Τα διαβάζουμε και μας πιάνει βαθιά μελαγχολία. Εμείς εδώ στην Ελλάδα ακούμε άλλα πράγματα από επίσημα χείλη. Η Τουρκία παρουσιάζεται ως φτωχή και αποδιοργανωμένη χώρα με τεράστια οικονομικά προβλήματα. Προφανώς τα πράγματα δεν είναι έτσι και έχει ένα ηγέτη που ελίσσεται με μαεστρία μεταξύ όλων των άλλων κρατών και διεθνών τάσεων, χαράζει τη δική του ατζέντα την υλοποιεί και καραδοκεί για μεγαλύτερα και σημαντικότερα επιτεύγματα.
Η Ελλάδα ακολούθησε το δρόμο άλλων. Συντάχθηκε απόλυτα με τις πολιτικές των ΗΠΑ, στην ΕΕ υπερθεμάτιζε υπέρ της Ουκρανίας, διέκοψε εντελώς κάθε διπλωματική σχέση τη Ρωσία του Πούτιν, διευκολύνει όλες τις αποφάσεις ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΗΠΑ με το νέο διάδρομο της Αλεξανδρουπόλεως, αλλά φαίνεται ότι δεν επωφελείται εις το ελάχιστο από τις εξελίξεις. Είμαστε χώρα δε διαρκή αναμονή για θετικές και υπέρ της χώρας πολιτικές των συμμάχων και των «προστάτιδων δυνάμεων» αλλά μάλλον εθελοτυφλούμε. Ή μήπως οι στρατηγικές μας είναι ανεπαρκείς και οι διπλωματικές μας κινήσεις αόριστες, μη ρεαλιστικές και εν τέλει αναποτελεσματικές;
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε όλα όσα διαδραματίζονται πίσω από τις κλειστές πόρτες και τις διαβουλεύσεις μεταξύ των ισχυρών και αυτών που τελικά καθορίζουν και τις τύχες των μικρότερων χωρών και των λαών τους.
Αλλά οι πολίτες έχουν ανάγκη να βλέπουν και οφέλη από την εξωτερική πολιτική και τις εξωτερικές σχέσεις που αναπτύσσει η χώρα. Είναι ψυχοφθόρο και επικίνδυνο να είμαστε μονίμως στην αναμονή και στον προθάλαμο πιθανών θετικών εξελίξεων …
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου