Διαμόρφωσης οραματικής Πολιτικής για το παρόν και το μέλλον των δήμων …

Ακόμα και αν δεν υπάρχουν στον ορίζονται μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σε ομαλές περιπτώσεις οι δήμοι, η λογική λέει ότι πρέπει διαρκώς να τίθεται επί τάπητος το πρόβλημα της πολιτικής που οφείλει να προδιαγράψει, να προβάλει και να υπηρετεί μια δημοτική αρχή.

Ιδιαίτερα αν αυτή προεκλογικώς, έχει υποσχεθεί διαφάνεια, προοδευτικές απόψεις, ορθολογική διαχείριση, δικαιοσύνη, συμμόρφωση με τις σύγχρονες αντιλήψεις στη λειτουργία της πόλεως, ισότητα ευκαιριών, εκσυγχρονισμό.

Βλέπει κανείς εικόνες των ευρωπαϊκών, αλλά και πόλεων πολλών άλλων χωρών και χαίρεται με τις εικόνες νοικοκυροσύνης, ευπρέπειας, αισθητικής, ευμάρειας, ομαλών συνθηκών λειτουργικότητας, εν ολίγοις πόλεων που βρίσκονται και διάγουν ενάρετους κύκλους.

Καταστάσεις σαν αυτές προϋποθέτουν μηχανισμούς μελέτης και προώθησης επεμβάσεων και σχεδιασμού καινοτομιών, βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων. Ωστόσο εξυπακούεται ότι οι εντολές της ανώτατης διοίκησης δηλαδή του κ. δήμαρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου είναι και να έχει τεθεί σε λειτουργία μηχανισμός που αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα διαμόρφωσης οραματικής Πολιτικής για το παρόν και το μέλλον του δήμου και των κατοίκων του.

Οι πολιτικές αυτές πρέπει να τίθενται υπόψη των κατοίκων, όχι άπαξ αλλά συνεχώς και να συζητούνται σε ανοιχτές συνελεύσεις προκειμένου να αποκτούν τελικώς τη χροιά ότι πρόκειται για κτήμα όλων, όταν αποφασιστεί να εφαρμοστούν.

Προς το παρόν δεν ακούμε και δε βλέπουμε αυτού του είδους τις πρωτοβουλίες στην Ελλάδα. Αντίθετα άκρα του τάφου σιωπή. Και οι καταστάσεις αυτές παραπέμπουν σε αδράνεια, αποδοχή τετελεσμένων, αδυναμία ανάληψης ευθυνών και πρωτοβουλιών και εν γένει ισοπεδωτικές τακτικές και πορείες χωρίς προσδοκίες και ενεργοποίηση των νέων και όλων των υγειών δυνάμεων εκσυγχρονισμού. Κατ΄ ανάγκη η εξέλιξη τίθεται στο περιθώριο και σε μακρές λίστες αναμονής.

Οι τακτικές και οι πορείες προς τη στασιμότατα πρέπει να λάβουν άμεσα και επιτατικά τέλος …