Τώρα υπάρχουν και νόμιμοι εγκληματίες …

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η αφαίρεση ζωής, η καταστροφή υποδομών και περιουσιακών στοιχείων πολιτών χαρακτηρίζονται από τους Νόμους ως εγκλήματα που επιφέρουν βαριές ποινές σε όσους τα διαπράττουν. Επίσης η κοινωνία καταδικάζει τις συμπεριφορές αυτές και τις χαρακτηρίζει αντικοινωνικές, αντιδεοντολογικές και εκφράζει την περιφρόνησή της προς τα άτομα που τα διαπράττουν.

Συστήματα προστασίας και αναγνώρισης των συμπεριφορών αυτών εφαρμόζονται ΄τόσο σε επίπεδο χωράς όσο και στις διεθνείς σχέσεις μεταξύ χωρών και λαών, πολλές φορές με όχι σημαντικά δυστυχώς αποτελέσματα. 

Σήμερα παριστάμεθα μάρτυρες ενός νέου πλαισίου λειτουργίας που αφορά τις σχέσεις μεταξύ κρατών και λαών. Τους νέους κανόνες επιβάλλει η στρατιωτική ισχύς.

Η υπεροπλία και η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται πλέον απροκάλυπτα προς επίτευξη κάθε στόχου και κατάκτησης που ο επιτιθέμενος και ισχυρός έχει βάλει στο μυαλό του, ανεξάρτητα από το υφιστάμενο πλέγμα κανόνων, συμφωνιών και σεβασμού της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η Ειρήνη είναι θύμα και  αποδιοπομπαίος τράγος, αρκεί να πλουτίζει ο επιτιθέμενός και να επιβάλλει τις απόψεις του και τη θέλησή του, όχι στις ηγεσίες (αυτοί θα τη σκαπουλάρουν, άλλωστε όμοιος ομοίω αεί πελάζει …, έλεγαν) αλλά στους λαούς και τον κοσμάκη. Η κατάσταση αυτή οδηγεί στη νομιμοποίηση πλέον καθαρμάτων που λογικά μπορούμε να χαρακτηρίζουμε ως «νομίμους εγκληματίες».

Η πρώτη τριάδα των εγκληματιών αυτών στην παρουσα φαση, εναντίον της ανθρωπότητας είναι τρείς: Πουτιν (ο πρώτος διδάξας), Νετανιάχου (ο πλέον αιμοσταγής) και ο Τραμπ (ίσως ο πλέον ανισόρροπος). Θαυμάστε τους … 
 

 
 Προφανώς θέλουν να αιματοκυλίσουν το κόσμο και να επιβληθεί η δυστυχία παντού. Λες και τα κτήνη αυτά (πρόκειται άραγε για ανθρώπινα όντα;) θα τη γλυτώσουν και θα συνεχίσουν τη ζωή τους «εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως». Εν μέσω ερειπίων φυσικά …