Λέει χαρακτηριστικά: «… Στις συζητήσεις που γίνονται με
αφορμή τα όσα συμβαίνουν στη χώρα, συχνά πυκνά κάποιος θα βρεθεί να υπενθυμίσει
το τελικό συμπέρασμα της «Κατάρρευσης», του Αμερικανού Jared Diamond. Μια κοινωνία μπορεί να οδηγηθεί
στην καταστροφή, έγραφε, επειδή
(α) δεν κατάφερε να ανιχνεύσει έγκαιρα το
πρόβλημα που κυοφορείτο στα σπλάγχνα της,
(β) δεν κατάφερε να το κατανοήσει όταν
εμφανίστηκε,
(γ) δεν κατέβαλε προσπάθεια να το λύσει όταν
τελικά το κατανόησε και
(δ) τελικά, όταν αποφάσισε να κάνει κάτι, το
έκανε μίζερα και καθυστερημένα.
Ετσι, τελικά, κατέρρευσε. Οι αναφορές στον
Diamond συνδέονται συνήθως με την εκτίμηση ότι η χώρα έχει διατρέξει τα πρώτα
τρία στάδια κι έχει εισέλθει στο τέταρτο, τελευταίο …».
Αυτά βέβαια πρέπει να τα διαβάζουν οι πολιτικοί και ιδιαίτερα
η κυβέρνηση.
Αναγνωρίζουμε επίσης - όπως πολλές φορές στο παρελθόν έχουμε
επισημάνει – ότι είναι εντελώς άλλο πράγμα να σχολιάζεις και άλλο να κυβερνάς.
Ωστόσο κάποιος σημαντικός πολιτικός θα έπρεπε να έχει παρουσιάσει
ήδη σημαντικό εκσυγχρονιστικό έργο. Αλλά δεν το βλέπουμε. Και μην μας λένε συνεχώς
ότι τα πράγματα θέλουν χρόνο για να δείξουν το καλό εαυτό τους.
Η γιαγιά μου έπρεπε να αποφασίσει σήμερα για το πώς θα τα
φέρει βόλτα και για το αύριο και το μέλλον, με ότι είχε διαθέσιμο και ότι μπορούσε
η ίδια να παράγει.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και μάλιστα δυσβάσταχτη.
