Γράφαμε τις προάλλες για τις ασφυκτικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν οι κάτοικοι της πρωτεύουσας και το γεγονός ότι «τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι δεν χωρούν στο λεκανοπέδιο της Αττικής, με όλα τα παραφερνάλια του σύγχρονου βίου».
Την περασμένη Πέμπτη (9.7.2026), ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας υπέγραψε, μαζί με την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, την πρόεδρο της Εθνικής Πινακοθήκης Ολγα Μεντζαφού και τον δωρητή Αντώνιο Κομνηνό, τη σύμβαση δωρεάς για τη δημιουργία του Εθνικού Μουσείου της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Πολύ θετική εξέλιξη, μόνο που το μουσείο δεν θα γίνει στον Μοριά, όπου ήταν το κέντρο της Επανάστασης, ούτε στη Ρούμελη, αλλά στο Πάρκο Γουδί. Εκεί περισσεύει το Στρατιωτικό Αρτοποιείο Αθηνών, ένα εγκαταλελειμμένο αλλά διατηρητέο (φυσικά) κτίριο, που το ΥΕΘΑ θα χαρεί να ξεφορτωθεί. Οι υψικάμινοι του παλιού κτίσματος μάλλον θα στολιστούν για να συμβολίζουν τα καριοφίλια του Αγώνα … (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 11.07.2026 • 20:12).
΄Ένας από τους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους του
Λεκανοπεδίου, εντός του τέρατος των Αθηνών προσφέρεται, ως συνήθως «δια πάσαν νόσον
και πάσαν μαλ…». Δηλαδή αποφάσεων των αυθεντών μας που μεταξύ των άλλων, θέλουν
οι υποτακτικοί τους να έχουν πρόσβαση σε ένα ακόμα Μουσείο, για να μαθαίνουν
την Ιστορία του υπέρλαμπρου Έθνους μας που όλοι εμείς οι σύγχρονοι και αγνοούμε
και δεν έχουμε κανένα ενδιαφέρον να δημιουργήσουμε εκείνες τις εξαιρετικές
συνθήκες που έκαναν το Έθνος να συνεχίζει απρόσκοπτα την πορεία του στο σύγχρονο
κόσμο και να προβάλλει τα θαυμάσια επιτεύγματά του στον παγκόσμιο πολιτισμό.
Σωστά ο συγγραφέας του άρθρου υποστηρίζει ότι το υπό δημιουργία
Μουσείο (αλήθεια πως τους ήρθε ξαφνικά εν μέσω θέρους και παγκόσμιας ανακατωσούρας)
θα πρέπει να εγκατασταθεί κάπου στη Πελοπόννησο (Μοριά προτείνει ή κάπου
αλλού), αλλά στο κέντρο του τέρατος των Αθηνών με τα τεραστία κυκλοφορικά
προβλήματα, τη ρύπανση, τα σκουπίδια και όλα τα κακά του κόσμου. Και φυσικά εις
βάρος ενός από τους ελάχιστους πνεύμονες που πρέπει να μείνουν ανοιχτοί και
αδόμητοι, απαραίτητοι για την ψυχική υγεία και την Υγεία των Αθηναίων, όπως
υποστηρίζεται από την πρόταση για τη δημιουργία του Ασκληπιείου Πάρκου Αθηνών.
Απλά και κατανοητά ζούμε στον αιώνα της «Δικτατορία της Δημοκρατίας©». Οι
αυθέντες μας χωρίς να ρωτούν τους πολίτες και να ασχολούντο με τις σημαντικές
και τις καθημερινές ανάγκες τους, σκαρφίζονται εργολαβίες, αναθέσεις, μεγαλεία,
εγκαίνια και φανφάρες. Ουσία μηδέν. Η χώρα αντί να παράγει ιδέες, προγράμματα,
προϊόντα και άλλα που θα κάνουν αίσθηση παγκοσμίως, σπαταλά ασκόπως χρήματα από
ιδιοτέλεια.