Ενώ εταιρείες παραγωγής ρεύματος από ΑΠΕ κινδυνεύουν ακόμη και να χρεοκοπήσουν επειδή οι τιμές χονδρικής είναι χαμηλές ή και μηδενικές κάποιες ώρες κάθε μέρα, οι Ελληνες καταναλωτές δεν βλέπουν όφελος στον λογαριασμό τους. Αντιθέτως, επωφελούνται οι Βούλγαροι, καθώς το ρεύμα από ΑΠΕ που περισσεύει εξάγεται, αποθηκεύεται σε μπαταρίες και καταναλώνεται όποτε το χρειάζονται
 |
| Το όφελος της φθηνής παραγωγής από τις ΑΠΕ μεταφέρεται ελάχιστα στους λογαριασμούς ρεύματος.Παρά το ότι η Ελλάδα έχει εγκαταστήσει 18.000 «πράσινα» μεγαβάτ που παράγουν άφθονη και φθηνή ενέργεια από τον ήλιο και τον άνεμο, η χώρα μας έχει την 3η ακριβότερη τιμή κιλοβατώρας στην Ευρώπη. [SHUTTERSTOCK] |
Η Ελλάδα έχει εγκαταστήσει 18.000 «πράσινα» μεγαβάτ που παράγουν άφθονη και φθηνή ενέργεια από τον ήλιο και τον άνεμο για πολλές ώρες της ημέρας και για κάποιες ακόμη και σε μηδενικές τιμές. Από το 2024 η χώρα έχει μετατραπεί σε καθαρό εξαγωγέα ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ από τις αρχές του 2026 εξάγει περίπου μία τεραβατώρα τον μήνα, επίδοση που την κατατάσσει τέταρτη μεγαλύτερη καθαρή εξαγωγέα ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη, μετά τη Γαλλία, τη Σουηδία, την Ολλανδία και το Βέλγιο.
Οι ΑΠΕ βελτίωσαν αισθητά και τη θέση της χώρας στον χάρτη των ευρωπαϊκών χονδρεμπορικών αγορών ηλεκτρισμού. Η Ελλάδα δεν κρατάει πλέον τα σκήπτρα της ακριβότερης αγοράς που κρατούσε διαχρονικά. Κάπου εδώ όμως σταματάνε τα καλά νέα και αρχίζουν τα παράδοξα (ΚΑΘΗΜΕΡΙΜΗ, 25.05.2026 • 08:24).
Αυτά που διαβάζουμε δεν έχουν λογική συνέχεια και δεν παραπέμπουν σε σοβαρές στρατηγικές ελέγχου του συστήματος παραγωγής, διάθεσης και εκμετάλλευσης της ηλεκτρικής παραγωγής, όπως διαμορφώνεται εξαιτίας των νέων τεχνολογιών και των σχέσεων συμμέτοχής σε διασυνδεδεμένα ευρωπαϊκά δίκτυα, κανόνες και συμφωνίες.
Η κατά το άρθρο αθρόα επιδότηση της βουλγαρικής οικονομίας με φθηνή ηλεκτρική ενέργεια από την Ελλάδα – ιδιαίτερα, ενώ η ηλεκτρική ενέργειας στην Ελλάδα είναι από τις ακριβότερες στην ΕΕ και πλήττει κάθε λογική οικονομική εξέλιξή εντός της χώρας - είναι μάλλον σύμπτωμα απαράδεκτης διαχείρισης του όλου πλέγματος της ηλεκτρικής ενέργειας και όχι στρατηγικής αξιοποιήσεως υπέρ της οικονομικής ευρωστίας της χώρας ή διείσδυσής σε άλλες αγορές και συμμετοχής σε σχήματα επιρροής, γεωπολιτικού ενδιαφέροντος.
Λογικά τίθεται το ερώτημα: και που είναι οι συνέργειες μεταξύ ελληνικού δημοσίου και ιδιωτικού τομέα; Κανείς από όλους αυτούς τους παράγοντες δεν εντόπισε το πρόβλημα και δεν ενεργοποιήθηκε για μη φθάσουμε στη σημερινή κατάσταση; Πως το αντιλήφθηκε και ενήργησε εγκαίρως και σωστά η Βουλγαρία;
Λένε ότι έχουμε μείνει απελπιστικά πίσω σε τεχνολογίες και εγκαταστάσεις αποθήκευσης ενέργειας, ώστε να εξομαλύνεται η διάθεση της παραγόμενης ενέργειας από ΑΠΕ, με συνέπια την απόρριψη παραγομένης ενέργειάς ή εξαγωγής με εξευτελιστικές τιμές. Ελπίζουμε να μη φθάσουμε να εξάγουμε ακόμα και με αρνητικές τιμές!
Γιατί κανείς αρμόδιος δεν θεωρεί ότι έχει υποχρέωση να πληροφορήσει εγκαίρως και ουσιαστικά τους πολίτες για το τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα, ποιοι είναι αυτοί που χαράσσουν πολιτικές, σχεδιάζουν έργα, υλοποιούν τις αποφάσεις, ελέγχουν τα αποτελέσματα και αξιολογούν κάθε εξέλιξη, ώστε να είναι σε θέση να προτείνουν τα επόμενα βήματα;
Μάλλον θα πρόκειται για τα «Μυστήρια των Αθηνών» [από το Μυστήρια των Παρισίων, του Ezene Sye] και τις «Μεγάλες Προσδοκίες» [Great Expectations, του Charles Dickens].
