 |
| Μέγαρο Αθηνογένους, Σταδίου 50. Ενα από τα διάσημα ερείπια της Αθήνας, αλλά και από τα πιο κομψά και ιστορικά κτίρια της οδού Σταδίου, το Μέγαρο Αθηνογένους (1875-1880), αποκαθίσταται διατηρώντας την αυτοτέλειά του, καθώς στο βάθος του οικοπέδου πρόκειται να ανεγερθεί οκταώροφο κτίριο γραφείων. Το έργο υπογράφει το αρχιτεκτονικό γραφείο Athens Creative. Το Μέγαρο Αθηνογένους, πιθανώς έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα Ευγένιου Τρουμπ, αποτελεί δείγμα εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής συγγενούς με δύο κατεδαφισμένα κτίρια της πλατείας Συντάγματος (Μέγαρα Βούρου και Σκουλούδη). |
Δεν έχει τέλος ο κατάλογος των επώνυμων αλλά και των λιγότερο γνωστών διατηρητέων μεγάρων του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα που αποδελτιώσαμε με τη συμβολή και τη γνώση του συναδέλφου Νίκου Βατόπουλου και έχουν ζωστεί τους τελευταίους μήνες με σκαλωσιές και παραπετάσματα, εξασφαλίζοντας έναν δεύτερο (ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, τρίτο ή και τέταρτο) κύκλο ζωής στη μεγάλη ιστορία τους. Ανάμεσά τους, η σημερινή έδρα του Συμβουλίου της Επικρατείας στο ιστορικό κτίριο του Αρσακείου ή η αναγέννηση των κτιρίων του παλιού Χρηματιστηρίου σε Πεσμαζόγλου και Σοφοκλέους … (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21.10.2025 • 23:08).
Ενδιαφέρον άρθρο, με ενθαρρυντικά στοιχεία για τους πλήρως απογοητευμένους Αθηναίους και όχι μόνον.
Μακάρι το εναπομείναν ιστορικό οικιστικό απόθεμα των Αθηνών
να αποτελέσει αντικείμενο ενδιαφέροντος όχι μόνον τραπεζών και εταιρειών εκμετάλλευσης
ξενοδοχειακών μονάδων, αλλά ως ιστορικό και πολιτιστικό μνημείο εποχών που
άφησαν ανεξίτηλα δείγματα στην γη της πόλεως των Αθηνών. Και μάλιστα μετά την
επέλαση των βανδάλων νεοελλήνων που από φτωχοί, κατατρεγμένοι και απογυμνωμένοι
από μια 4-ετη κατοχή βαρβάρων ούνων χιτλερικών που δεν άφησαν τίποτε όρθιο στην
Ελλάδα, είδαν επί τέλους το όραμα της καλυτέρευσης της ζωής τους. Αλλά είδαν και
πιο μακριά πολλοί από αυτούς. Η περίφημη αντιπαροχή αναδείχθηκε ως μέσο εύκολου
πλουτισμού και εξασφάλισης λαμπρού οικονομικού μέλλοντος για τους ίδιους και τα
παιδιά τους. Και τότε το πράγμα ξέφυγε και φθάσαμε στο σημερινό τέρας και τερατούργημα
που λέγεται Αθήνα.
Η εμφάνιση της σημερινής Αθήνας από οικιστική, κτηριακή και αισθητική
άποψη είναι απολύτως απογοητευτική. Βλέπεις
άλλες πόλεις σε όλο τον κόσμο και διαπιστώνεις μια ταυτότητα, χαρακτηριστικά εποχών,
πέρασμα πολιτισμών και ιστορικών καταστάσεων, αισθητική και συνέπεια και συνέχεια.
Στην Αθήνα βλέπεις μόνον υπολείμματα, τεκμήρια εποχών που πέρασαν ανεπιστρεπτί και
δεν άφησαν τίποτε που να θυμίζει τι πέρασε η πόλις και τι πέρασαν οι κάτοικοι της.
Τη θλιβερή κατάσταση επέτεινε το γεγονός ότι οι γηγενείς Αθηναίοι έγιναν σύντομα
μειοψηφία, όταν η Αθήνα με «εντολάς» του πολιτικού συστήματος, έγινε η χοάνη υποδοχής
όλων των κατατρεγμένων της επαρχιακής Ελλάδος. Ανθρώπων που αναζητούσαν απεγνωσμένα δουλειά και
καλλίτερες συνθήκες διαβίωσης από τις επικίνδυνες και οικονομικά ρημαγμένες
λόγω του εμφυλίου πολέμου επαρχίες της.
Αρκετά. Όλοι πρέπει να δούμε τι μπορεί να γίνει και μπορούμε
να κάνουμε σήμερα.
Το ερώτημα είναι αν υπάρχει κανένα μυαλό στη κυβέρνηση που
θέλει να κάνει κάτι σοβαρό και ελπιδοφόρο ή όλοι απλά και κατανοητά,
εισπράττουν και ασχολούνται μόνον με την επανεκλογή τους;
Αλλά και οι σημερινοί καλοζωισμένοι και εν πολλοίς εύποροι «Αθηναίοι»
έχουν τεράστια ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση. Μένουν αδρανείς, δε βλέπουν τη
κατάσταση, αδιαφορούν και τίποτε δεν τους αγγίζει. Ενδιαφέρονται μόνον για το
σπίτι τους, καμιά σκέψη και φροντίδα για τους δημόσιους χώρους, την αισθητική,
τη φυσιογνωμία της πόλεως, την εύρυθμη λειτουργία της, εν τέλει την ποιότητα της
ζωής τους.
Προτείνουμε να διαβάσετε την πρότασή μας https://simpleandclear.blogspot.com/2015/12/blog-post_17.html του
μακρινού 2015 (την έχουν παραλάβει όλες οι κυβερνήσεις και οι δήμαρχοι
Αθηναίων, αλλά αδιαφορούν).
Αν ήμουν εγώ στα πράγματα, ας πούμε δήμαρχος, ή πρωθυπουργός,
ή υπουργός πολιτισμού ή άλλου σχετικού υπουργείου θα οργάνωνα μια εκστρατεία αναμορφώσεων
όλων των πόλεων της Ελλάδος. Στα σχέδιά μου θα περιλάμβανα άλλη λογική πολεοδόμησης
ακόμα και αντικαταστάσεις κτηρίων, προσαρμογή προσόψεων κτηρίων σε μια κοινή
αισθητικά λογική με γνώμονα τη ιστορία της πόλεως ή της περιοχής, καθαίρεση ορόφων,
διαμόρφωση ελευθέρων ανοικτών χωρών, πεζοδρόμια για πεζούς και όχι περίπτερα και
δίκυκλα, φωτιστικά δρόμων επί κτηρίων, όπως και σημάτων, ώστε να απελευθερωθούν
τα πεζοδρόμια για τους πεζούς. Κατάργηση του ενός στενού πεζοδρομίου και διπλασιασμό
του απέναντι, και πολλά άλλα που θα ήθελαν και θα πρότειναν οι κάτοικοι.
Μη μου πείτε ότι όλα αυτά είναι δύσκολα. Μπορεί να είναι, αλλά
το αποτέλεσμα θα είναι ευεργετικό για τις πόλεις και τους κατοίκους.
Είμαι της άποψης ότι ενός καλού, μύρια έπονται …
