Έγκλημα χωρίς τιμωρία : Δύο εκατ. μετανάστες στην Ελλάδα …

«… Περισσότεροι από 2.000.000 είναι οι μετανάστες στην Ελλάδα, η πλειονότητα των οποίων ήρθε στη χώρα μετά το 1990 και αποτελούν το 19% του πληθυσμού. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών του 2011, ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας ηλικίας ενός έτους και άνω ανήλθε σε 10.712.409 άτομα εκ των οποίων 5.249.971 άντρες και 5.462.438 γυναίκες.
  
Από τα αναλυτικά στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής προκύπτει πως 2.037.196, δηλαδή ποσοστό 18,8%, των μόνιμων κατοίκων δήλωσαν ότι εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα προερχόμενοι από χώρα εξωτερικού, όπου διέμειναν για τουλάχιστον ένα έτος, από τους οποίους ποσοστό 68,8% ήρθαν στην Ελλάδα τα έτη 1990 και μετά …» (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, Σάββατο, 06 Σεπτεμβρίου 2014 07:00, UPD:07:24).

Το πολιτικό σύστημα και ειδικότερα οι αρχηγοί των κομμάτων πρέπει να εξηγήσουν στους νομοταγείς ηλιθίους έλληνες πολίτες τι συνέβη, πως συνέβη, γιατί συνέβη και ποιοι και πόσο επωφελήθηκαν από το μεγαλύτερο έγκλημα εθνικής οικιοθελούς σύγχρονης μορφής γενοκτονίας, που συνέβη σε χώρα του πολιτισμένου τόξου – όπως θα έλεγε και ο συνένοχος Βαγγέλης -.

Ποια υποδομή, ποιο σύστημα εκπαίδευσης, υγείας, μεταφορών, κοινωνικής πρόνοιας, φορολογίας, προστασίας του κοινωνικού χώρου,  ασφάλειας, γλώσσας, παραδόσεων, αλληλεγγύης, παραδόσεων, αρχών, αξιών,  κουλτούρας μπορεί να επιζήσει κάτω από τέτοιες συνθήκες και να έχει και συνέχεια;

Πρέπει  άμεσα η ωραία κοιμωμένη δικαιοσύνη να επιτελέσει το καθήκον της και να οδηγηθούν άμεσα - τώρα που υπάρχουν αδιάψευστα στοιχεία – σε δίκες οι υπεύθυνοι. Όλοι.  Αν και είναι προφανές ότι στερείται και λογικής, και αρχών και επαγγελματισμού και στελεχών επιπέδου αφοσιωμένων στο καθήκον και τον όρκο τους.

Αναμένουμε πρωτοβουλίες.

Άρειος Πάγος: Προσαυξημένο κατά 75% το ημερομίσθιο της Κυριακής …

Το Εργατικό Τμήμα (Β2) του Αρείου Πάγου στην υπ’ αριθμ. 437/2014 απόφασή του έκρινε ότι όποιος εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα τις Κυριακές, δικαιούται να λάβει για κάθε Κυριακή προσαύξηση 75% στο 1/25 του νόμιμου μισθού του και εάν δεν του χορηγείται αναπληρωματική ημέρα αναπαύσεως σε άλλη ημέρα της εβδομάδας, δικαιούται επιπρόσθετα και το 1/25 του μισθού του.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το ιστορικό της δικαστικής απόφασης, το 2000 εργαζόμενος προσελήφθη με σύμβαση εργασίας παροχής εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου σε κατασκευαστική εταιρεία και τον Ιούλιο του 2002 απολύθηκε.

Κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του ο οδηγός προσέφερε 8άωρη απασχόληση σε 57 Κυριακές, χωρίς να λάβει καμία προσαύξηση των αποδοχών του όπως προβλέπει το Βασιλικό Διάταγμα 748/1966 και σχετικές υπουργικές αποφάσεις, αλλά ούτε του δινόταν αναπληρωματική ημέρα ανάπαυσης σε άλλη ημέρα της εβδομάδος …» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 4 Σεπτεμβρίου 2014).

Μήπως κα κυβέρνηση είναι καιρός να εκσυγχρονίσουμε τη νομοθεσία και να βάλλουμε ως δημοκρατία τέλος τουλάχιστον στα Βασιλικά Διατάγματα;

Έτσι δε γίνεται δουλειά. 

Με την ευκαιρία επαναφέρουμε την παλιά και αγνοημένη πρότασή μας του 2007, για τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας – βλέπετε http://simpleandclear.blogspot.gr/2007/10/blog-post_04.html .

Η εξαιρετική κοινωνική συμπεριφορά των αρχαιολόγων πρέπει να μας εμπνέει …

Πρέπει να τους βγάλουμε το καπέλο.

Είναι εξαιρετικά μορφωμένοι, αφοσιωμένοι στα υψηλά ιδεώδη της Πατρίδας Ελλάδος, το καθήκον και πιστοί στο έθνος των Ελλήνων, την ιστορία του, τις παραδόσεις και τη συνέχειά του.

Φυσικά υπάρχουν και οι κακές εξαιρέσεις (το αναφέρουμε μόνον για τους σκεπτικιστές και τουςμονίμως μεμψιμοιρούντες), αλλά και οι αστέρες.

Χάρις σε αυτούς τους ανθρώπους δημιουργηθήκαν τα θαυμάσια και πλουσιότατα ελληνικά μουσεία, στα οποία όλη η οικουμένη θαυμάζει τον ελληνικό πολιτισμό. Πλούτισαν τα Μουσεία και όχι η τσέπη τους!

Και παρά τις προκλήσεις, ίσως τις προσφορές για παράβαση του καθήκοντος και πλουτισμό, και του όρκου προς τους θεσμούς, παραμένουν ακέραιοι και στυλοβάτες της εξαιρετικής κληρονομίας που μας άφησαν οι προγονοί και διατήρησε σε εξαιρετική κατάσταση η ζηλευτή ελληνική γη.

Η ευχή μας είναι να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους. Και βλέπουμε ακόμα και σήμερα εν μέσω θρυμματισμού των αρχών και των αξιών,  να συνεχίζουν με ζήλο και αφοσίωση το καθήκον και το εξαιρετικό έργο τους.

Εύγε.