Απορία και … αναπτυξιακή στρατηγική μεγάλων διαστάσεων …

Η κυβέρνηση θέλει πανεπιστήμια των ΗΠΑ (κυρίως) να συμμετάσχουν σε πανεπιστημιακού επιπέδου σπουδές στην Ελλάδα. Η φήμη τους, οι τεχνικές δυνατότητές τους, οι παραδοσιακές σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδος και το ανήκομε εν στη Δύση ίσως είναι οι κινητήριες δυνάμεις.

Πολλά βέβαια ακούμε και γράφονται αλλά τίποτα δεν έχει ακόμα υλοποιηθεί. Και φυσικά ας ξεχάσουμε τις πανεπιστημιακού επιπέδου σπουδές. Θα περιοριστούμε τεχνικά και οικονομικά σε μεταπτυχιακά προγράμματα. Ωστόσο κανείς δε γνωρίζει σε ποιους τομείς στρέφονται τα ενδιαφέροντά μας και ποιος χειρίζεται τα σχετικά θέματα.

Ταυτόχρονα βλέπουμε τις εξαιρετικές επιδόσεις της Κίνας σε όλους τους τομείς και το μόνο που απασχολεί εμάς είναι ίσως πόσες εκατοντάδες ή χιλιάδες Κινέζοι τουρίστες θα επισκεφθούν την Ελλάδα και τη Σαντορίνη.

Υπάρχουν άνθρωποι στη κυβέρνηση που σκέπτονται, μελετούν και σχεδιάζουν συνεργασίες με κινέζικά πανεπιστήμια, ερευνητικούς φορείς και εταιρείες ή είναι όλα αυτά απαγορευμένα κατά κάποιο τρόπο από την ΕΕ και τις ΗΠΑ και τον κακό μας τον εαυτό και τον κακό μας τον καιρό;

 Τα ίδια θα πούμε και για την περίπτωση των Ινδιών …