| (AP Photo/Geert Vanden Wijngaert) |
Η πρόσφατη Διάσκεψη του Μονάχου έκανε σαφές ότι η ανταγωνιστικότητα στον τεχνολογικό τομέα έχει πλέον εδραιωθεί ως βασική πηγή στρατηγικού πλεονεκτήματος, επιτρέποντας στα κράτη να «υπερβαίνουν» κατά πολύ το μέγεθός τους, και να το κάνουν με επιτυχία.
Η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ), οι δυνατότητες στον κυβερνοχώρο, οι ψηφιακές υποδομές και η διακυβέρνηση δεδομένων αποτελούν πλέον αναπόσπαστα στοιχεία της ισχύος.
Σε αυτό το πλαίσιο εμπίπτει και η συζήτηση για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα, η οποία αποκτά νέο βάθος με την πρόταση δημιουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανταγωνιστικότητας (European Competitiveness Fund), ύψους 409 δισ. ευρώ.
Το Ταμείο φιλοδοξεί να ενοποιήσει 14 υφιστάμενα προγράμματα και να αντιμετωπίσει ένα από τα διαχρονικά αδιέξοδα της Ευρώπης: το χάσμα ανάμεσα στην έρευνα και στη βιομηχανική κλίμακα. Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκονται και οι τεχνολογίες διττής χρήσης –τεχνολογίες που εξυπηρετούν ταυτόχρονα πολιτικές και αμυντικές ανάγκες– και οι οποίες αναδεικνύονται σε κρίσιμο συνδετικό κρίκο μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης και ασφάλειας.
Η σημασία των διττών τεχνολογιών είναι καθοριστική και δεν μένει μόνο στα χαρτιά. Όπως επισημαίνει το European Science, Innovation and Research Advisory Group (ESIR) σε πρόσφατο κείμενο πολιτικής (Ιούνιος 2025), η καινοτομία με αμυντικό ενδιαφέρον προέρχεται πλέον κυρίως από μη στρατιωτικούς τομείς … (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 13.03.2026 • 19:14).
Μας αρέσουν αυτές οι πρωτοβουλίες και οι σχετικές προσπάθειες υλοποιήσεως. Αναρωτιέται όμως κανείς ποιοι φορείς στην Ελλάδα παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τις διεργασίες και κινούν άμεσες δραστηριότητες στη χώρα για την αξιοποίησή τους.
Αυτά όλα τα κείμενα κατευθύνσεων απαιτούν κέντρα αριστείας,
δυνατά πανεπιστήμια και κέντρα ερευνών (λίγα αλλά κραταιά) και όχι μονιμότητα
ερευνητών και στελεχών. Πλην ίσως κάποιων εξαιρετικών περιπτώσεων. Βλέπετε
σχετική αναρτήση στο Ημερολόγιο Απλά και Κατανοητά.
1 Νοεμβρίου 2013
Τα τρία συγκοινωνούντα δοχεία …
Αλλά ποιος ιθύνων νους θα εμφυσήσει πνεύμα καινοτομίας,
ευελιξία, αναγνώριση και επιδοκιμασία; Που είναι η συνεργασία ερευνητικών
φορέων, βιομηχανίας και δημόσιας διοίκησης;
Είμαστε σε τέλμα; Ελπίζουμε όχι ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου