Επενδυτικό ενδιαφέρον για ολόκληρα χωριά στη Ν. Ευρώπη …

Επιχειρηματίες του τουρισμού τα μετατρέπουν σε προορισμούς φιλοξενίας 

Το χωριό Αλντέια ντα Πεντράλβα στην Πορτογαλία κόστισε περίπου 6 εκατ. δολάρια για αγορά και ανακαίνιση, διαθέτει εστιατόριο και καφέ, 38 δωμάτια για επισκέπτες και χώρο υποδοχής. Η εκμίσθωσή του ξεκινάει από περίπου 8.000 δολάρια την ημέρα το καλοκαίρι.

Πριν από μερικά χρόνια, αφότου πούλησαν το ξενοδοχείο τους στην Καλιφόρνια, ο Τζέισον Λι Μπέκγουιθ και η σύζυγός του άρχισαν να ψάχνουν αλλού ακίνητα για υπηρεσίες φιλοξενίας. Οσο περνούσε ο καιρός τόσο περισσότερο άνοιγε και το εύρος της αναζήτησης, ώσπου κάποια στιγμή ο κ. Μπέκγουιθ διάβασε ένα άρθρο για ένα εγκαταλελειμμένο χωριό στην Ισπανία –με εκκλησία, σχολείο, μπαρ, ακόμα και πισίνα– το οποίο ήταν προς πώληση. Σήμερα, λέει ότι εκείνη τη στιγμή η ζωή του έσπασε στα δύο: Στην περίοδο πριν μάθει ότι υπάρχει αυτός ο κόσμος και σε εκείνη που ακολούθησε. Το 2024 έδωσε προκαταβολή για την αγορά του χωριού.

Κατά μήκος της Ευρώπης, υπάρχουν χιλιάδες γραφικά και όμορφα χωριά, τα οποία όμως είναι εγκαταλελειμμένα, καθώς οι κάτοικοί τους έφυγαν τις τελευταίες δεκαετίες αναζητώντας επαγγελματικές ευκαιρίες στις πόλεις. Στην Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία, το πρόβλημα της ερήμωσης της υπαίθρου είναι έντονο. Σε αυτές τις χώρες διατίθενται προς πώληση ολόκληρα χωριά, εκ των οποίων πολλά πωλούνται για κάτω από 1 εκατ. Δολάρια … (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Newsroom17.02.2026 • 13:15).

 

Να μια καλή ιδέα.

Βέβαια δεν είναι γνωστό σε ποια τιμή μπορεί να πουληθεί ένα εγκαταλελειμμένο χωριό στην Ελλάδα, αν μπορεί να μετασχηματιστεί σε τουριστικό προορισμό και τι χρήματα πρέπει να επενδυθούν για τον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων. Επίσης είναι προφανές ότι η ελληνική γραφειοκρατία θα πρέπει να προσαρμοστεί σε νέες καταστάσεις και να είναι σε θέση να απαντά άμεσα, αποτελεσματικά και χωρίς υπαναχωρήσεις και εμφάνιση απαράδεκτων μελλοντικών καταστάσεων που θα αμφισβητούν τις σχετικές διεργασίες και προηγούμενες αποφάσεις. .

Ιδιοκτήτες αυτών των νέων τουριστικών χωριών θα μπορούσαν να είναι ιδιώτες επενδυτές, αλλά και η τοπική αυτοδιοίκηση. Αλλά  θα χρειαστεί μια νεα λογική και πλαίσια αποφασιστικότητας και σοβαρών σκεδασμών. Όχι πολιτικά κόλπα, διαπλοκή και να αρπάξουμε ότι μπορούμε πριν καν υλοποιηθούν υα τα σχέδια.

Αν το κράτος και  η δημόσια διοίκηση έχει μάθει πλέον να είναι σοβαροί, είναι λογικό να ανατεθεί σε κάποιον φορέα ή κάποιους φορείς (ακόμα καλλίτερα), ιδιωτικούς ή δημόσιους να μελετήσουν το θέμα και να παραδώσουν τα συμπεράσματα τους χωρίς καθυστέρηση στην κυβέρνηση, στην ΚΕΔΕ, στις επαγγελματικές τουριστικές οργανώσεις και σε κάθε ενδιαφερόμενο. Πρέπει επίσης να δοθεί και σημαντική δημοσιότητα στο θέμα εν είδη διαβουλεύσεως, αλλά διάρκειας όχι μιας εβδομάδος, όπως γίνεται συχνά σήμερα.