Κάτι πήρε το αυτί μας για δηλώσεις του κ. Ξαδέρφου, με υπαινιγμούς και απειλές.
Ο γίγας αυτός της πολιτικής, αντί να ευγνωμονεί τον ξάδερφο που τον κράτησε τόσα χρόνια υπουργό άνευ έργου και «θείου και φωσφόρου» όπως έλεγαν οι παλιοί, ζητά και τα ρέστα.
Μωραίνει Κύριος ...
Η απορία μας αυτή παραμένει αναπάντητη εδώ και πάρα πολλά χρόνια και ουσιαστικά φορά όλο το πολιτικό σύστημα.
Απευθύνουμε ωστόσο το ερώτημα στο ΠΑΣΟΚ μια και εμφανίζεται από τους γνωστούς μηχανισμούς διαμόρφωσης της κοινής γνώμης ως ο μεσσίας και η εναλλακτική, αποτελεσματική και σωτήρια λύση.
Παρακαλούμε να λάβουμε μια απάντηση και αν είναι δυνατόν δημοσίως.
Η είδηση χωρίς δικά μας λόγια (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009 07:00):
Στην Ελλάδα για να μετατραπεί σε μουσείο το τελευταίο Liberty
Το επόμενο Σάββατο καταπλέει στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά το «SS Hellas Liberty», ένα από τα τρία τελευταία εν ζωή πλοία αυτού του τύπου, προκειμένου να μετατραπεί σε πλωτό μουσείο, με το όνομα «Ελευθερία».
Το τελευταίο Liberty αναχώρησε από το Norfolk της Virginia για την Ελλάδα, στις αρχές Δεκεμβρίου. Ο Ελληνοαμερικανός γερουσιαστής του Rhode Island, Λεωνίδας Ραπτάκης, ανακοίνωσε στις 07/12/08 ότι ένα από τα τελευταία Liberty που έχουν διασωθεί έφυγε από το Norfolk της Virginia για την Ελλάδα.
Το πλοίο το δώρισε η κυβέρνηση των ΗΠΑ στην Ελλάδα, το οποίο, έπειτα από πλήρη επισκευή, θα μετατραπεί σε πλωτό μουσείο, αναγνωρίζοντας την Ελληνική Ναυτική Ιστορία και τους ισχυρούς δεσμούς που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ των δύο χωρών.
Ήταν το περίφημο «άρθρο 4» νόμου για την απαρτία γενικών συνελεύσεως συνδικαλιστικών φορέων. Προέβλεπε τη λογική και δημοκρατική απαρτία του 50% + 1 ψήφο.
Το άρθρο δημιούργησε πανδαιμόνιο αντιδράσεων αντιδραστικών φορέων και ατόμων της αριστεράς αλλά ακόμα και εντός του ίδιου του ΠΑΣΟΚ και απεσύρθη αμέσως.
Ακούμε ακόμα και σήμερα τις ρητορικές μπαρούφες των αρμόδιων ότι «η Δημοκρατία είναι ισχυρή και δεν απειλείται …». Αλλά είναι προφανές ότι Δημοκρατία έχει καταργηθεί προ πολλού από τις στρατιωτικά οργανωμένες ισχυρότατες και αποφασισμένες μειοψηφίες. Παράλληλα δεν αναλαμβάνεται καμιά πρωτοβουλία και δεν γίνεται καμιά κίνηση εφαρμογής των απλών, κατανοητών και δημοκρατικών κανόνων που ισχύουν στις άλλες πολιτισμένες χώρες, αλλά όχι στην Ελλάδα.
Κύριοι της διοίκησης επαναφέρατε τα άρθρο 4 τώρα. Έχετε σύμμαχό σας άλλωστε τις νέες τεχνολογίες. Η συμμέτοχη σήμερα δεν απαιτεί φυσική παρουσία και άρα μπορεί να είναι καθολική, αλλά και ουσιαστική.
Επειδή έχουμε πλέον δει τη διάλυση του κράτους, την αναξιοπιστία κυβέρνησης και πολιτικού συστήματος, το μόνο που περιμένουμε και επιθυμούμε είναι η παρουσίαση των στρατηγικών αντιμετώπισης των τεράστιων προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας.
Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη σε κανέναν από όπου και αν προέρχεται, σε οποιοδήποτε κλίμα ή κλίκα και αν ανήκει, ποιανού πολιτικού είναι τέκνο ή ποια περιοχή τον εκλέγει.
Τελευταία ευκαιρία σας κύριοι. Μας έχετε απογοητεύσει πλήρως και δεν σας εμπιστευόμαστε πλέον.
Απλούστατο.
Καταργήστε τις Γενικές Γραμματείες και τους κομματικά διοριζομένους σε αυτές. Καταργήστε τους εξωτερικούς συμβούλους. Η Διοίκηση αρκεί. Άλλωστε αυτός είναι ο ρόλος της. Απομακρύνατε όλους τους πανεπιστημιακούς από τη διοίκηση.
Αξιοποιήστε τους Γενικούς Διευθυντές επί τέλους.
Επιλέξτε αμέσως τους αρχαιότερους για θητεία ενός έτους, εκτός αν υπάρχει συναίνεση για το πρόσωπο που θα αναλάβει. Κάντε εκλογές μεταξύ των υπαλλήλων για την ανάδειξη των νέων, για μία και μόνη τετραετή θητεία. Έτσι θα υπάρχει κίνητρο στα στελέχη για εξέλιξη και απόκτηση προσόντων.
Παράλληλα κάντε ετήσιες αξιολογήσεις ουσίας όλου του προσωπικού, αφού θεσπίσετε κριτήρια και διαδικασίες.
Ακολουθείστε τους κανόνες που αδρά περιγράφονται στο http://simpleandclear.blogspot.com/2007/10/blog-post_23.html για το ασφαλιστικό/μισθολόγιο.
Αν θέλετε βάζουμε και στοίχημα.
Είναι ευφραδέστατος. Είναι απόλυτος γνώστης των περί τρομοκρατίας πραγμάτων. Είναι απολύτως σίγουρος. Είναι θαυμαστής του έπους και του θαύματος της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Είναι προφήτης. Είναι όμως και απολύτως σίγουρος για τα δεινά που μας περιμένουν.
Χθες τον είδαμε να «υποβάλει τα σέβη του» σε ευειδή κυρία των ΜΜΕ. Σήμερα τον είδαμε να κάνει το ίδιο στον ωραιοπαθή και πάμπλουτο κύριο άλλου μέσου. Και είπε ακριβώς τα ίδια πράγματα. Δεν γνωρίζουμε αν πήγε και αλλού.
Εμείς με το φτωχό μυαλό μας, απορούμε γιατί δεν πάει στον κ. Νυν και να συνεργαστεί μαζί του μπας και βρούν άκρη και σώσουν τη χώρα, αφού ενδιαφέρεται μόνον για το καλό μας.
Απορούμε επίσης γιατί ο κ. Νυν δεν το καλεί για να συνεργαστούν, αν δεν θέλει να πάει να τον βρει ο κ. Πρώην.
Πιστεύουμε ότι και οι δύο έχουν το ίδιο αντικείμενο πόθου (την εξουσία), υπηκόους όλους εμάς και μιλάνε την ίδια γλώσσα. Άρα η συνεννόηση είναι μάλλον εύκολη και η σημερινή κατάσταση είναι εξαιρετικά περίπλοκη και καθόλου εύκολη για κανένα.
Όταν παραιτήθηκε για να γίνει βουλευτής, αρκετοί «δικαιολογήσαμε» τα αδικαιολόγητα και είπαμε ότι ίσως χρειάζεται ένας άνθρωπος τέτοιων προσόντων για να αναλάβει κάποιο σημαντικό ρόλο στη διακυβέρνηση του κράτους.
Ο καιρός επέστη και είδαμε πλέον τα έργα του κυρίου.
Αναλογιστήκαμε τι θα έκανε ο κ. Πολέμαρχος, αν υπήρχε σημαντική κρίση με την εμπλοκή του στρατού.
Θεός φυλάξει και ευτυχώς που είναι απλώς σκέψεις και όχι πραγματικότητα.
Να ρωτήσουμε και κάτι άλλο: Μήπως ο κύριος αυτός είναι και ο «μαικήνας» του πολιτιστικού κέντρου της Αστυνομίας που προωθείται εντός του (ανύπαρκτου, αλλά με ελεύθερους ακόμα χώρους) Μητροπολιτικού Πάρκου στου Γουδή;
Το δράμα της εκπαίδευσης οφείλεται αποκλειστικά στο απολύτως συγκεντρωτικό σύστημα της κυβέρνησης. Όλα αποφασίζονται από το υπουργείο Παιδείας (κατ΄ ευφημισμό) και ελέγχονται με κομματικά κριτήρια και κριτήρια επανεκλογής των «πραιτόρων» του εκάστοτε κόμματος. Είναι δε τόσο προκλητικά που απλώς τους γελοιοποιούν. Εμάς ωστόσο μας έχει κυριεύσει τέτοια απογοήτευση που τους αφήνουμε το πεδίο εντελώς ελεύθερο και φυσικά αυτοί αλωνίζουν.
Λαμπρά, Μόνον που το σύστημα ήταν και είναι άθλιο και δεν φαίνεται τίποτε το σοβαρό στον ορίζοντα.
Θα μας έπειθε ο κ. Υπουργός ότι έχει σοβαρές προθέσεις και υπόψη του την εφαρμογή των δοκιμασμένων λύσεων της εσπερίας, αν μας κοινοποιούσε τις απόψεις του και τη στρατηγική του.
Υποθέτουμε ότι το απόλυτο κενό κάνει και πάλι την εμφάνισή του.
Αν πράγματι ο κ. Υπουργός έχει καλές προθέσεις τουλάχιστον ας ανατρέξει στα μηνύματα που του έχουμε στείλει κατά καιρούς και ας διαβάσει το σχέδιο οργάνωσης της εκπαίδευσης που έχουμε διαμορφώσει από το 1978 (όποιος ενδιαφέρεται ας μας γράψει να του το στείλουμε). Μπορεί βέβαια να διαφωνήσει, αλλά πρέπει να μας δώσει πειστικές εξηγήσεις.
Βέβαια μονάδες επεξεργασία λυμάτων δεν υπάρχουν ακόμα, αν και μελετώνται εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον. Ακόμα και αν ήταν συμβατική υποχρέωση προς τη χρηματοδοτούσα ΕΕΕ να είναι έτοιμες το 2005. Ακόμα και αν θέτει ως απολύτως τελικό χρονικό όριο το 2013 και φυσικά επικρέμαται η επιβολή μεγάλων προστίμων.
Ο κ. ΥΠΕΧΩΔΕ πρόσφατα (Νοέμβριος 2008;), ενέκρινε τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τον αγωγό που θα στείλει τα επεξεργασμένα λύματα των Δήμων Κρωπίας, Παιανίας και μέρος του Μαρκοπούλου στον Ευβοϊκό, μετά την κατασκήνωση ΜΑΡΚΟ στη θέση Χαμοληά Βραυρώνος και πλησίον του στομίου του κόλπου του Πόρτο Ράφτη.
Λαμπρή λύση και επιστημονικό επίτευγμα, δεδομένης της έκθεσης των παραλίων περιοχών στους συνεχείς και ισχυρού βορείους ανέμους που πνέουν προς την ακτή. Ειλικρινά δεν γνωρίζουμε για τα θαλάσσια ρεύματα στη περιοχή του Νοτίου Ευβοϊκού, αλλά ευχόμαστε να πηγαίνουν προς την κατεύθυνση που επιθυμούν οι αρμόδιοι. Άλλωστε οι μελέτες αυτές είναι απόρρητες και δεν δημοσιεύονται.
Επίσης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι αναμένεται να κατασκευαστούν τελικώς ακόμα 3 αγωγοί βορειότερα, εκτός του συγκεκριμένου, και ένας 5ος νοτιότερα, για να καλυφθούν οι ανάγκες της Ανατολικής Αττικής. Επί πλέον παραμένει το μαθηματικώς άλυτο πρόβλημα της διαχείρισης των υγρών αποβλήτων των Δήμων Γέρακα, Γλυκών Νερών, Πικερμίου και σία.
Μύλος. Και η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και χρηματοδοτεί και αδυνατεί να επιβάλει τις δοκιμασμένες λύσεις της εσπερίας. Αυτό θα πει ισχυρό Κράτος με τις παραφυάδες αυτού (Δήμους, Νομαρχίες, Περιφέρειες).
Όποιος ακούσει τις αναλύσεις των ειδημόνων, έγκριτων δημοσιογράφων κινδυνεύει να τρελαθεί.
Το φέρνουν από εδώ το φέρνουν από εκεί και μάλλον καταλήγουν ότι όλοι οι σημερινοί έχοντες και κατέχοντες είναι μάλλον απαραίτητοι, γίγαντες στο πόστο τους και μάλλον ακλόνητοι, δεδομένου ότι υπάρχει ο κίνδυνος μεγαλύτερων δεινών αν αντικατασταθούν. Επίσης αν απομακρυνθούν θα διαλύσει το όλο οικοδόμημα και άρα πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά προσεκτικός και διστακτικός.
Βέβαια είναι απολύτως σίγουρο ότι όλοι οι αναλυτές κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τον πρωθυπουργό, οποίος και τους συμβουλεύεται σε κάθε του, έστω και μικρό, βήμα.
Εμείς ακούγοντάς τους, συμπεραίνουμε ότι ο μόνος που είναι δυνατόν να αντικατασταθεί είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Δεν είναι απαραίτητος, είναι ευέλικτος, δεν θα δυσαρεστηθεί κάνεις, δεν θα γίνουν καραμπόλες, θα ενθουσιαστούν πάρα πολλοί, θα λυθούν όλα τα προβλήματα και επί τέλους θα ανοίξει ο δρόμος στους άλλους, που είναι άριστοι επειδή δεν είναι κυβέρνηση.
Καταπληκτικό. Εμείς πως δεν τα σκεφτήκαμε όλα αυτά;
Σήμερα το τετράγωνο Μητροπόλεως-Πανδρόσου-Πλατεία Μοναστηρακίου είναι ένα άθλιο συνονθύλευμα κτηρίων με εξάρχουσα μια «πολυκατοικία» ως αγγούρι εμπορικών χρήσεων στην πλευρά του προς το Σύνταγμα.
Προτείνουμε να γίνει μια μελέτη αντικατάστασης των διαφόρων κτηρίων και η ανέγερση ενός νέου (2-3 ορόφων με κατάλληλα υπόγεια), με μορφή εναρμονισμένη με την Ρωμαϊκή Αγορά, την Πλατεία Μοναστηρακίου και την ευρύτερη αρχαιολογική περιοχή.
Η προσπάθεια αξίζει έστω και ως άσκηση. Η πόλις αυτή πρέπει να συζητήσει το μέλλον και την αποκατάστασή της μετά την επίθεση των συμφερόντων που προκάλεσαν τόσο τραύματα, λεηλασίες και καταστροφές πολιτιστικών στοιχείων της πόλης.
Α ναι. Πρέπει επί έλους να απομακρυνθούν οι επιχειρήσεις από την πλευρά της Ρωμαϊκής Αγοράς. Στα μάτια μας είναι αυθαίρετη κατάληψη αρχαιολογικού χώρου.
Χαρήκαμε με το αποτέλεσμα. Μας άρεσε επίσης το πλακόστρωτο που παραπέμπει σε βυζαντινό ψηφιδωτό. Μας απογοήτευσαν τα τελειώματα της Πλατείας στους παρακείμενους δρόμους.
Έχουμε και ορισμένες ακόμα παρατηρήσεις:
Μισές δουλειές και άρα αυτοαπαξιούμενες.
Μετά τη μεγάλη επένδυση και τη δημιουργία του Attica, σήμερα διαπιστώσαμε ότι αθόρυβα η Αθήνα απόκτησε και ένα νέο μεγάλο καταπληκτικό συγκρότημα. Βρίσκεται επί της οδού Πανεπιστημίου και καταλαμβάνει όλο της το μήκος, αλλά κυρίως από το Πανεπιστήμιο Αθηνών έως και την Πλατεία Συντάγματος. Η επένδυση πραγματοποιήθηκε αθόρυβα και φαίνεται ότι είναι εξαιρετικά αποτελεσματική . Η χρήση του 2008 θα είναι καταπληκτική και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσεως.
Ίσως η Αθήνα θα πρέπει να διδάξει στις άλλες μεγαλουπόλεις πως γίνονται οι μεγάλες επενδύσεις και τι οφέλη αποφέρουν.
Εύγε κ. Δήμαρχε Αθηναίων. Τέτοια επιτεύγματα δεν είχε ποτέ η Πόλις. Εύγε και στην Κυβέρνηση για τη θαυμάσια συμβολή της. Αλλά για να είμαστε και δίκαιοι τα πολλά εύγε και τα συγχαρητήρια ανήκουν στον πρώην Πρωθυπουργό κ. Σημίτη και στις Κυβερνήσεις του κυρίως, που συνέλαβε το μεγαλόπνοο πρόγραμμα της «Αθήνας πολυπολιτισμικής πρωτεύουσας» του κόσμο όλου. Εύγε και πάλι. Η Ιστορία θα σας γράψει με χρυσά γράμματα.
Χάσαμε τον μπούσουλα. Κανένας δεν εμπνέει εμπιστοσύνη στους πολίτες της δύσμοιρης αυτής χώρας.
Για προσέξτε παρακαλώ πολύ, μήπως και μπουν ιδέες σε κάποιους και βάλουν στο μυαλό τους άσχημα πράγματα. Εγώ τουλάχιστον αν ήμουν εχθρός ή άσπονδος φίλος κάτι τέτοιο θα σκεπτόμουν. Ιδιαίτερα αν όλοι οι θεσμοί της χώρας έχουν τα χάλια της αστυνομίας, του κράτους, της δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης και πάει λέγοντας.
Η κρίση της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται δραματική και απύθμενη. Ταυτόχρονα όλοι σιωπούν. Είτε γιατί έμειναν αποσβολωμένοι είτε γιατί δεν μπορούν να κάνουν τίποτε, ακόμα και να πουν κάτι και να τους πάρουν οι πολίτες σοβαρά.
Μήπως η εξήγηση είναι πολύ απλή, ότι απλώς δεν υφίστανται;
Είμαστε προϊόντα όλοι μας της αποσαθρωμένης και άρρωστης ελληνικής κοινωνίας που έδειξε όλες τις άθλιες ιδιότητές της ακριβώς από τότε που άρχισε η ελεύθερη ουσιαστικά ζωή της το 1974 και εν μέσω ταχύτατης διεθνούς και ασφαλώς και εγχώριας ανάπτυξης.
Η χώρα χρειάζεται επανίδρυση, όπως έλεγε παλιά και ο Κώστας Καραμανλής. Χρειάζεται όμως και ένα Ηρακλή.
Το ερώτημα είναι ποιος θα την κάνει και ποιος θα εμπνεύσει τους Έλληνες να συναινέσουν και να εργαστούμε όλοι μαζί στη ίδια κατεύθυνση.
Βλέπουμε όλους τους κκ. πολιτικούς να συνωστίζονται και να σπεύδουν να υποβάλουν τα σέβη τους στον κ. Επιτυχημένο και να του δίνουν συνεντεύξεις στην εφημερίδα «πραγματικά(;) νέα», προκειμένου να εξασφαλίσουν την εύνοιά του και εκείνος τα έσοδά του και την επιρροή του. Αλήθεια ποια είναι η ημερήσια κυκλοφορία του νέου αυτού μοχλού παρέμβασης στην πολιτική ζωή του τόπου; Με τι ρυθμούς αυξάνεται;
Όλοι το χαβά τους. Οι πολιτικοί δεν κατάλαβαν τίποτε ακόμα. Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος …
Η συμπεριφορά του Ισραήλ ξεφύγει και πάλι της ανθρώπινης λογικής.
Οι απανταχού εβραίοι ζητούν αδιαλείπτως την καταδίκη του ολοκαυτώματος, αλλά ως Ισραήλ είναι ανάλγητοι μπροστά στον ανθρώπινο πόνο, την προσφυγιά και τιμωρούν απάνθρωπα αθώους άμαχους συνανθρώπους.
Ο συ μισεί ετέρω μη ποιήσεις ….
Είθε το πνεύμα των Χριστουγέννων να τους συνετίσει και να τους πείσει να συμπεριφέρονται ανθρώπινα.
Τρώγαμε και πίναμε χρόνια τώρα χωρίς ποτέ να αναρωτηθούμε γιατί περάσαμε τόσο εύκολα και τόσο γρήγορα από την ανέχεια της μεταπολεμικής περιόδου στην κατασπατάληση πόρων και ενέργειας και μιας απαράδεκτης έλλειψης φροντίδας για ανθρώπους και περιοχές του πλανήτη, που μόνον ως συνεισφέροντες στην δική μας ιλιγγιώδη πορεία προς την υπερκατανάλωση τους συμπεριφερθήκαμε.
Μήπως αυτό που ζούμε σήμερα και δυστυχώς θα ζήσουμε και στο αμέσως προσεχές μέλλον είναι η «εκδίκηση της γυφτιάς», η φούσκα του εγωισμού μας και η αδυναμία μας να συμπεριφερθούμε λογικά και να φροντίσουμε να μην εξαντλήσουμε τις «πηγές» και τα «υποζύγια» που μας τραβούσαν στη ευημερία;
Η ευημερία του αναπτυγμένου κόσμου ήταν και είναι μέρος μιας συγκεκριμένης πίττας από την οποία όλοι τρώμε και φυσιολογικά όσο περισσότερο κομμάτι τρώει κάποιος, κάποιος άλλος ίσως το στερείται.
Ανοίγουμε ραδιόφωνο και τηλεόραση και μαυρίζει η καρδία μας από τις κακές ειδήσεις και τις αρνητικές επιπτώσεις κάθε δραστηριότης ανά τον κόσμο.
Μάλιστα έχω πολλές φορές την εντύπωση ότι ο δημοσιογράφοι είναι χαιρέκακοι, αγράμματοι, επίμονοι στην επανάληψη κακών ειδήσεων, αναμασητές σχολίων κυρίως άλλων (προφανώς ελέω Ίντερνετ και Παγκοσμίου Ιστού), και έχοντας μόνο ενδιαφέρον την αυτοπροβολή τους και την καθιέρωσή τους.
Η ζωή δεν είναι όμως έτσι. Έχει πολύ καλές περιόδους, ευχάριστες ειδήσεις, επιτεύγματα, καινοτομίες, πολιτισμό, κοινωνική ζωή, θετικές εξάρσεις, αλτρουισμό, παιδιά και αθωότητα, θαυμάσιο περιβάλλον και θαύματα της φύσεως και άλλα πολλά.
Ασφαλώς έχει και σκοτεινές και μελανές εκφάνσεις και αποτελέσματα για τα οποία δεν μπορεί να είμαστε υπερήφανοι ή τουλάχιστον ικανοποιημένοι.
Ένα μεγάλο μέρος της έντασης της τωρινής κρίσεως που βιώνει η Ελλάδα οφείλεται στην ανερμάτιστη και αλόγιστη συμπεριφορά των δημοσιογράφων και των πατρώνων τους. Πρέπει να τους μαντρώσουμε!
Κύριοι και κυρίες καλοντυμένοι και παρφουμαρισμένοι λυπηθείτε μας και αφήστε μας να ζήσουμε τη ζωή μας, όπως τη θέλουμε και την ονειρευόμαστε.
Κύριοι ανερυθρίαστοι,
Είδαμε στην εκπομπή της ΕΡΤ σήμερα, αφθονία πιάτων για σπάσιμο και γαρδένιες με τα καλάθια, - τζάμπα βέβαια - αλλά και σε διαφήμιση, στελέχια/συνεργάτες/στυλοβάτες της ΕΡΤ – που υποτίθεται ότι κάνουν εκπομπές ποιότητας – να ανατρέπουν τραπέζια με εδέσματα όντας στο τσακίρ κέφι. Λαμπρά η ΕΡΤ σε ρόλο και ουσία σκυλάδικου!
Είναι πρόκληση και ντροπή και πρέπει να επανορθώσουν αμέσως, για την απρεπέστατη συμπεριφορά τους εν μέσω της δραματικής κρίσης.
Βέβαια και οι παχυλά αμειβόμενοι υπεύθυνοι και αρμόδιοι (;) δεν πήραν θα πείτε χαμπάρι. Απαιτούμε εξηγήσεις και συγγνώμη για την ύβρη.
Αίσχος.
Οι επίπεδες τηλεοράσεις είναι πλέον μέρος της ζωής μας και οι τιμές διαρκώς πέφτουν.
Αυτό που δεν έχουμε νομίζω ακόμα συνειδητοποιήσει είναι ότι οι επιχειρήσεις εκπομπής τηλεοπτικών προγραμμάτων έχουν την ευκαιρία να εισβάλλουν συστηματικά σε κάθε στιγμή της προσωπικής μας και κοινωνικής ζωής, δεδομένου ότι λόγω του όγκου των τοποθετούνται πλέον παντού. Και να δε συμφωνείτε αμέσως μαζί μας, δείτε απλώς γύρω σας.
Είναι καιρός οι αρμόδιοι αλλά και οι πνευματικοί άνθρωποι να λάβουν θέση επί τους θέματος και να διαμορφώσουν πλαίσια κανόνων εκπομπής προγραμμάτων αλλά και το κυριότερο του περιεχομένου των.
Αλλιώς θα είμαστε άξιοι της τύχης μας και η ζωή θα πάρει ανεξέλεγκτες και εξαιρετικά επικίνδυνες μορφές και κατευθύνσεις.
Η είδηση: Πρωτοβουλίες Χατζηγάκη για την κοινωνική εργασία από κρατούμενους -
Σειρά συναντήσεων με τον πρόεδρο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Κοινοτήτων Ελλάδος (ΚΕΔΚΕ) Νικήτα Κακλαμάνη αλλά και άλλους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ξεκινάει ο υπουργός Δικαιοσύνης Σωτήρης Χατζηγάκης στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών για τη διεύρυνση του θεσμού της κοινωνικής εργασίας από κρατούμενους που έχουν καταδικαστεί με μικρές ποινές.
Επί τέλους φαίνεται να θέλουν να κάνουν κάτι οι αρμόδιοι. Αλλά όταν φωνάζουμε από το 1994 να δημιουργηθεί το «Ασκληπιείο Πάρκο Αθηνών» και ως πρότυπος χώρος «Κοινωνικής Αλληλεπίδρασης» και δραστηριοτήτων κοινωνικής προσφοράς και κοινωνικής εργασίας, όλοι οι «κουστουμαρισμένοι αρμόδιοι» μας έγραφαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Έστω και τώρα ας προχωρήσουν χωρίς εμάς, αλλά ας υιοθετήσουν παλιές καλές προτάσεις των πολιτών.
Δεν είναι αυτονόητο;
Όλες οι νέου τύπου τραπεζικές και χρηματιστικές εργασίες που εκτελούνταν σε παγκόσμιο επίπεδο είχαν ως βάση την σε πραγματικό χρόνο παρακολούθηση της εξέλιξης των χρηματοοικονομικών δεδομένων, πληροφοριών και παραγόντων και της δυνατότητας εκτελέσεως των πράξεων από απόσταση και τα γραφεία των συναλλασσομένων. Πρωτοφανή χαρακτηριστικά που ήταν αδιανόητο ακόμα και να φανταστούμε 20 ή και ακόμα 15 ή και 10 χρόνια πριν.
Ωστόσο μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε ότι δεν φταίει το μέσο αλλά οι εφαρμογές που αναπτυχτήκαν χάρις στις καινοτόμες και ευέλικτες υποδομές που δημιουργήθηκαν και συνεχίζουμε να δημιουργούμε.
Μήπως πρέπει να τεθεί επί τάπητος το θέμα των ορίων της ανθρώπινης απληστίας που βρήκε πρόσφορο, ευέλικτο και χωρίς κανόνες και ελέγχους έδαφος;
Μήπως πρέπει να δούμε το θέμα της ραγδαίας τεχνολογικής εξέλιξης σε χρόνους που είναι αδύνατον να αφομοιώσουν και να ελέγξουν οι κοινωνίες (θέμα που αφορά και πολίτες και φορείς);
Εδώ και χρόνια έχω καταλήξει ότι στην εφημερίδα Καθημερινή (της Κυριακής) βρίσκω συστηματικά, στοιχεία που με ενδιαφέρουν και απόψεις που έχουν βαρύτητα. Στο παρελθόν πέρασα από όλες τις άλλες «έγκυρες» εφημερίδες, αλλά τις εγκατέλειψα. Πάρα πολλές φορές επίσης είδαμε τη μεταστροφή «εγκρίτων» αναλυτών να αλλάζουν στρατόπεδα και απόψεις εύκολα και γρήγορα – αλλά το θέμα μας δεν είναι τώρα αυτό.
Σήμερα εν μέσω της δραματικής κρίσεως της ελληνικής κοινωνίας, βλέπω με απορία και απογοήτευση ότι όλα αυτά τα καλά μυαλά περιορίζονται σε επισημάνσεις, αναλύσεις, ευχές και ευχολόγια.
Θα ήταν πολύ καλύτερα αν οι διανοούμενοι αυτοί, με τις γνώσεις τους και την εκ του σύνεγγυς παρακολούθηση της πραγματικότητας και των τάσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, ασχοληθούν κυρίως με υποδείξεις και προτάσεις προς συζήτηση και αξιοποίηση. Με το τρόπο αυτό θα συμβάλλουν ουσιαστικά και θα αποτελέσουν το πολυπόθητο βήμα για δημόσια συζήτηση των ζεόντων θεμάτων που απασχολούν όλους μας.
Δεν είμαστε αισιόδοξοι ότι το χυδαίο ελληνικό κράτος θα αντέξει για πολύ. Κάνουμε μόνο το σταυρό μας η ταλαίπωρη πατρίδα να αντέξει και αυτή τη λαίλαπα που δημιούργησαν τα πολιτικά κόμματα και οι άφρονες ηγέτες τους.
Βλέπουμε ακόμα και τώρα τους δύο πρωταγωνιστές να καυγαδίζουν μεταξύ τους, ο καθένας να λέει ότι εγώ είμαι η λύση και το καλύτερο δυνατόν και από κοντά ο καθένας με το μακρύ του και το κοντό του, χωρίς λογική, ειρμό και πρόγραμμα, αλλά με πασιφανή μόνο στόχο το κομματικό όφελος, τη διαπλοκή και τον πλουτισμό.
Οι άθλιοι των Αθηνών.
Έστω και τώρα κύριοι που κυβερνάτε (;) κάνετε έκκληση στους μαθητές και τους φοιτητές να κάτσουν προσωρινά τουλάχιστον στα θρανία και να μελετήσουν. Πρώτη τους προτεραιότητα είναι η απόκτηση γνώσεων, μετά αν έχουν επιχειρήματα ας προσπαθήσουν να πείσουν ή να επιβάλλουν στο σύστημα να αλλάξει την εκπαιδευτική διαδικασία. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να εμποδίζουν άλλους να εκπαιδευτούν με σύστημα και προσοχή και δεν έχουν κανένα δικαίωμα να καταστρέφουν ή να εμποδίζουν άλλους να βγάλουν το μεροκάματο.
Μιλήστε σαν πατεράδες και σας μητέρες και αφήστε τα άθλια λαοπλάνικα, κομματικά και άχρηστα.
