Σημαντικά ευρήματα και τρεις συλλήψεις στο Πολυτεχνείο …

 

«… Σαφές μήνυμα για την εφαρμογή της νομιμότητας παντού έστειλε η Αστυνομία, με την αιφνίδια επιχείρηση που πραγματοποίησε μέσα στους χώρους του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου χθες τα ξημερώματα, ανέφεραν στην «Κ» στελέχη του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Από τα ευρήματα προκύπτουν σημαντικές ενδείξεις ότι κάποιοι χώροι έχουν χρησιμοποιηθεί από ομάδες κουκουλοφόρων για προετοιμασία επεισοδίων, ωστόσο, οι συλλήψεις που ακολούθησαν δεν φαίνεται να αφορούν τα άτομα που αποθήκευσαν εκεί το επίμαχο υλικό. Ειδικότερα, από τα έξι άτομα που προσήχθησαν αρχικά, συνελήφθησαν τελικά τρεις αλλοδαποί, ενώ οι ημεδαποί αφέθηκαν ελεύθεροι.

Οι δύο από τους αλλοδαπούς συνελήφθησαν για παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων, καθώς στον χώρο όπου κοιμούνταν εντοπίστηκε μία βαριοπούλα. Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για άτομα παλαιστινιακής καταγωγής που έχουν κάνει αίτημα ασύλου στην Ελλάδα και ως εκ τούτου διέμεναν νόμιμα. Η τρίτη σύλληψη αφορούσε παράνομη παραμονή στη χώρα. «Παραδόθηκαν (...) χώροι οι οποίοι τελούσαν υπό κατάληψη εδώ και τριάντα χρόνια», αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της Αστυνομίας. Ωστόσο, όπως παραδέχεται στην «Κ» στέλεχος του αρμόδιου υπουργείου, δεν αποκλείεται οι συγκεκριμένοι χώροι να καταληφθούν ξανά τις επόμενες ημέρες…» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22 Αυγ 2013).

Εμείς καταλαβαίνουμε τα εξής:

1. Οι καταλήψεις οφείλονται στην αγαστή συνεργασία και προφανώς επιτελικό σχεδιασμό  ΥΠΡΟΠΟ και πρυτανικών αρχών, που τις επικροτούν και τις προστατεύουν. Επί 30 χρόνια
2. Οι καταλήψεις γίνονται με αυτόματο πιλότο. Έτσι μόνες τους. Αρκεί η αναγγελία τους
3. Αρκεί να κάνεις αίτηση ασύλου και μπορείς να «διαμένεις νόμιμα» όπου γουστάρεις. Όλοι επίσης σε προστατεύουν ακόμα και οι επιστήμες
4. Πως είναι δυνατόν να μην υπάρχουν αρχηγοί, λοχίες, δεκανείς και άλλος στρατός, παρά μόνον παλαιστίνιοι;
5. Που βρίσκονται και τι κάνουν οι νομιμόφρονες φοιτητές, οι καθηγητές, το διοικητικό προσωπικό και οι αρχές;

Τα δικαιώματα του επιχειρηματία και τα όρια του συνδικαλισμού …

Όλοι χαιρόμαστε όταν επιχειρηματίες αποφασίζουν να κάνουν επενδύσεις και προσλαμβάνουν προσωπικό. Και όσους περισσότερους απασχολούν τόσο περισσότερο χαιρόμαστε όλοι και γράφουν και ξαναγράφουν οι εφημερίδες και δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον τα κανάλια και οι επαγγελματικές ενώσεις.

Όταν όμως τα πράγματα παίρνουν τη κάτω βόλτα αρχίζει αμέσως ο θρήνος και ο κοπετός για τους καημένους τους εργαζόμενους που δεν πρέπει να χάσουν τη δουλειά τους, τους ανάλγητούς πλούσιους, το μεγάλο κεφάλαιο και τους πλουτοκράτες που βγάζουν στο δρόμο τους πάντοτε καλούς, άξιους  και απαραιτήτους εργαζόμενους, έτσι από μίσος, καπρίτσιο και αναλγησία.

Λογικά ο επιχειρηματίας πρέπει  να έχει το δικαίωμα να αναδιαρθρώνει την επιχείρησή του, να απολύει ακατάλληλους εργαζομένους και να επιδιώκει αντικατάσταση των εργαζομένων με άλλους καταλληλότερους και άλλων ειδικοτήτων, εφόσον η αγορά και οι καταναλωτές το υποδεικνύουν και τελικώς το επιβάλλουν.

Λογικά ο συνδικαλισμός πρέπει  να απαιτεί την εφαρμογή των νόμων προς κάθε κατεύθυνση και να διεκδικεί τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά μέχρι του σημείου που δε θα κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον της εργοδοσίας και δε θα επιβάλλει το απολύτως παράνομο μεν, διάσημο δε «νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη» και θα σταματήσει την παράνομη έως και εγκληματική πρακτική των επίσης παρανόμων καταλήψεων.

Προσπαθώντας να σκεφτούμε μια καλή λύση, διερωτόμαστε μήπως οι ατσίδες καθηγητές του εργατικού δικαίου και οι άλλοι ειδικοί πρέπει να σκεφτούν να συντάξουν ένα τύπο «προγαμιαίου συμβολαίου», σαν και αυτό που τελικά βρήκαν αναγκαίο οι ερωτευμένες ψυχές, που αποφάσισαν να συμβιώσουν για πάντα, αλλά κάποια στιγμή διαπίστωσαν ότι η μόνη λύση είναι το διαζύγιο;

Ίσως έτσι θα σταματήσουν οι παράλογες απεργίες και ο καθένας θα κοιτά το μέλλον του, αντί να κινητοποιούν τους στρατούς του ΠΑΜΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, να κλείνουν τους δρόμους και να στερούν το μεροκάματο από πολλές άλλες κατηγορίες εργαζομένων που δεν έχουν σχέση με συγκεκριμένη επιχείρηση και τυχόν απολυμένους.  

Πρέπει να αρχίσει ένας ευρύς διάλογος επί του θέματος και να προταθούν και άλλες ιδέες, που μπορεί να είναι και καλύτερες και άμεσα εφαρμόσιμες.

Πάρτι γιατρών με τα φάρμακα εις βάρος του ΕΟΠΥΥ …

Αποφασισμένος να δώσει τέλος στη διαφθορά στον χώρο της Υγείας δηλώνει στην «Κ» ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης, καθώς, παρά την προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής που καταβάλλει η χώρα και τις θυσίες τις οποίες καλούνται να κάνουν οι πολίτες, ορισμένοι συνεχίζουν να απομυζούν το Δημόσιο.

«… Σε ποια χώρα γενικός γιατρός συνταγογραφεί 200 συνταγές την ημέρα, παθολόγος για 33 συνταγές «χρεώνει» τον ασφαλιστικό οργανισμό με 110.000 ευρώ, γιατρός συνταγογραφεί κατά 93% σκευάσματα μιας εταιρείας ή γράφει συνταγές που στη συντριπτική τους πλειονότητα εκτελούνται σε φαρμακείο συγγενικού του προσώπου και ασφαλισμένος φέρεται να λαμβάνει σε ένα μήνα 15 συνταγές με 785 κουτιά φαρμάκων και δαπάνη περίπου 8.500 ευρώ; Στην Ελλάδα της κρίσης! …» (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ 21 Αυγούστου 2013).

Έχουμε πει και παλιότερα ότι διοίκηση με απειλές δεν γίνεται (βλέπετε π.χ.  http://simpleandclear.blogspot.gr/2011/10/blog-post_9298.html και http://simpleandclear.blogspot.gr/2009/11/blog-post_12.html και άλλα πολλά).

Οι υπουργοί πρέπει  να λένε τι έκαναν και ποίο το αποτέλεσμα και όχι τι συμβαίνει, και τι θα, και ίσως, και πρέπει,  και καλό είναι, και βλέπουμε, και στο μέλλον, και αργότερα, και όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, και όταν ξυπνήσουν οι κκ. εισαγγελείς, και όταν τελειώσει η κρίση, και όταν εγώ δεν θα είμαι υπουργός και άλλα τέτοια φαιδρά.

Έτσι για να εξηγούμαστε και να αξιολογούμε τον καθένα σύμφωνα με τα έργα τους και τις ημέρες του.

Σε δύσκολα νερά και τα αμερικανικά ΜΜΕ …

Διαβάζουμε από το άρθρο του κ. Αχιλλέα Παπαρσένου, (Ο κ. Αχιλλέας Παπαρσένος διετέλεσε προϊστάμενος του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον) - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ MONIMEΣ ΣTHΛEΣ, Ημερομηνία δημοσίευσης: 18-08-13:

«Η κατάσταση των Μέσων Ενημέρωσης, 2013» είναι η δέκατη ετήσια έκθεση για την πορεία των αμερικανικών ΜΜΕ, που εκδίδει το σοβαρό ερευνητικό ίδρυμα Pew Research Center της Ουάσιγκτον. Σε αυτήν καταγράφονται οι τάσεις που επικρατούν στο δημοσιογραφικό τοπίο, αλλά και οι προκλήσεις που τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης καλούνται να αντιμετωπίσουν απέναντι στην επέλαση της ψηφιακής ενημέρωσης.

Ενα βασικό συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι και το 2012 συνεχίστηκε η σταδιακή συρρίκνωση των πόρων που διατίθενται για την παραγωγή ειδήσεων …».

Από ότι γνωρίζουμε οι ειδήσεις συμβαίνουν, δεν παράγονται.

Πρέπει να πρόκειται  για αστοχία του κ. Παπαρσένου ή  αλλιώς «γλώσσα λανθάνουσα την αλήθεια λέγει».

Λίγη προσοχή δεν βλάπτει.

Γιατί δεν αφυπνίζονται οι τοπικές κοινωνίες …

Μας προβληματίζει εξαιρετικά ο μακάριος ύπνος των τοπικών κοινωνιών. Δεν ασχολούνται με τίποτε που να τους αφορά. Περιμένουν μοιρολατρικά το γκουβέρνο να ασχοληθεί, όταν βρει εκείνο λόγο ή γίνει θεομηνία ή καταστροφή ή θελήσει ο τοπικός βοεβόδας βουλευτή ή υπουργός να ασχοληθεί με το δοβλέτι του και τους ψηφοφόρους του.

Βέβαια το πολιτικό σύστημα φρόντισε να ευνουχίσει κάθε δημιουργική φωνή και διαδικασία και να αποτρέψει όλες τις κοινωνικές συμπεριφορές που οδήγησαν τις ευρωπαϊκές χώρες στις σημερινές δημοκρατικές κατακτήσεις: να αναζητούν, να συζητούν, να αντιπαρατίθενται και να συνθέτουν καινοτόμες λύσεις και να βρίσκουν διεξόδους από την κάθε είδους δυσκολία, αν και όχι πάντοτε επιτυχώς.

Η κρίση και η βοήθεια της Ευρώπης έχουν σήμερα ανατρέψει ουσιαστικά το μαύρο και άρρωστο σκηνικό που περιγράψαμε και που όλοι, είμαστε σίγουροι, έχουν αντιληφθεί και επιθυμούν να ανατρέψουν.

Έχουμε προτείνει παλιότερα να ασχοληθούν άμεσα οι τοπικές κοινωνίες με το μετασχηματισμό των πόλεών τους – βλέπετε «Να επανασχεδιάσουμε τις πόλεις μας και τα χωριά μας …» . Και ως αναπτυξιακό ίσως εργαλείο ή τουλάχιστον άσκηση για σοβαρούς ανθρώπους.

Και επειδή οι κκ. δήμαρχοι είναι μόνο για τα πανηγύρια, ας αναλάβουν δράση μερικοί φερέλπιδες συμπολίτες κάθε τόπου. Ίσως ζητώντας συνδρομή και τεχνογνωσία από ευρωπαϊκές πόλεις. Θα θυμάστε φαντάζομαι τις αδελφοποιήσεις για τις αποπυρηνικοποιημένες ζώνες που γίνονταν με τη σέσουλα. Έ, τώρα ας κάνουν κάτι θετικό με γνώμονα την αισθητική, τη λειτουργικότητα, το μέλλον των πόλεων. Και έτσι το μέλλον των νέων και των ανήσυχων πνευμάτων.

Καλοκαίρι στο χωριό …

Όλοι εμείς οι παλιοί έχουμε καταπληκτικές εικόνες και αναμνήσεις από τα ελληνικά μας καλοκαίρια στο χωριό. Και τότε ευτυχώς δεν είχαμε τα μέσα να πάμε σε δημοφιλείς προορισμούς είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό.

Πηγαίναμε στο χωρίο, στους παππούδες και τις γιαγιάδες ή σε συγγενείς και φίλους που είχαν συνομήλικα παιδιά και περνούσαμε ζωή και κότα. Με λίγα μέσα, αλλά με πολύ αγάπη, ζωντανές φιλίες,  και  αυτοσχεδιασμούς, κοντά στη φύση, αξιοποιώντας τα χέρια μας, τη φαντασία μας και τις ικανότητές μας. Θυμάμαι τα πλεούμενα που κατασκευάζαμε κυρίως από γκαζοντενεκέδες, τις καράβες, τον τρύγο, την εργασία στο χωράφι μαζί με το θείο και τα ξαδέλφια, ξυπνώντας μέσα στη νύχτα και πηγαίνοντας σε κάποιες αποστάσεις επάνω στα καπούλια του γάιδαρου. Θυμάμαι τη μικρή τράτα που απασχολούσε 4 πιτσιρικάδες, ένα μεγαλύτερο μας νέο και τον ψαρά που είχε το εργαλείο. Ολοήμερη απασχόληση με κέρδος ένα κιλό ψάρια για όλους και μεροκάματο το 1/6 της είσπραξης, υπολογίζοντας και αφαιρώντας 2 μερτικά για τον μεγαλύτερο και τα μισά για τα εργαλεία και τον ψαρά.

Φαντάζομαι ότι όλοι της ηλικίας μου έχουν παρόμοιες εξαιρετικές αναμνήσεις της καλοκαιρινής εφηβείας μας και τις πρώτες τοποθετήσεις των χρημάτων μας για ότι ήταν απαραίτητο για τον καθένα μας, όπως το πρώτο μακρύ παντελόνι μας.

Δεν πάθαμε τίποτε κακό και γίναμε καλύτεροι, μάθαμε να ευχαριστιόμαστε το κολατσιό και να συμβιώνουμε με τους άλλους και να μαθαίνουμε τη ζωή και τις δυσκολίες της.

Δεν ξέρω αν μπόρεσα να παρουσιάσω τις κατάλληλες εικόνες. Όμως τέτοια και άλλα παρόμοια πρέπει  να γίνουν διαθέσιμα και πάλι στα παιδιά και στους νέους της Ελλάδας.

Το ίδιο θέμα διαπραγματεύεται και το άρθρο «Ένα ελληνικό δικαίωμα», του κ. Αρίστου Δοξιάδη (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ MONIMEΣ ΣTHΛEΣ, Ημερομηνία δημοσίευσης: 11-08-13), με καλύτερο ίσως τρόπο και περιγραφή.

Απολύθηκαν 204 επίορκοι, σε αυτοδίκαιη αργία άλλοι 993 ...

«… Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, τον τελευταίο μήνα απολύθηκαν για σοβαρά ποινικά ή πειθαρχικά αδικήματα 104 δημόσιοι υπάλληλοι. Συνολικά από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι σήμερα έχουν απολυθεί 204 δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ για το ίδιο διάστημα έχουν τεθεί σε αυτοδίκαιη αργία 993.

Παράλληλα, στο τέλος Ιουνίου στα πειθαρχικά συμβούλια (Α΄ και Β΄ βαθμού) εκκρεμούσαν 1.920 υποθέσεις. Σχηματικά, ο μέσος όρος εξέτασης υποθέσεων στα πρωτοβάθμια πειθαρχικά είναι περίπου 200 και στο δευτεροβάθμιο 50 υποθέσεις τον μήνα…» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 17 Αυγ 2013).

Πρέπει όλοι οι Έλληνες να είμαστε υπερήφανοι για τα πρόσφατα επιτεύγματα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης.

Τέτοια επιτεύγματα δεν έχει προφανώς να επιδείξει καμιά άλλη σύγχρονη δημόσια διοίκηση. Και πάλι μπράβο.

Να γίνουν ντοκιμαντέρ για τα ελληνικά νερά, τις πηγές και τη βιομηχανία εμφιαλώσεως …

Προτείνουμε στα νέα πρόσωπα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης – όσα είναι νέα γιατί από τα παλιά δεν περιμένουμε τίποτε – να δημιουργήσουν μια σειρά ντοκιμαντέρ για τις ελληνικές πηγές και τα ελληνικά εμφιαλωμένα νερά.

Ευκαιρίες για προβολή, μυθολογία, παράδοση, θρύλους, νύμφες, ξωτικά, σκληρή δουλειά, ηθική,  Αγ. Γιώργηδες, δράκους, σεβασμό, προστασία και κα., κα.

Ευκαιρίες και για σύγχρονους ανθρώπους, με σύγχρονο πνεύμα και όρεξη για δουλειά.

Όταν υπάρχει όραμα, το μέλλον γεννιέται …

Διαβάσαμε το άρθρο «Όταν υπάρχει όραμα, το μέλλον γεννιέται» των δρων Στυλιανού Βαγιανού*, Κων/νου Δήμα** και Θάνου Νιφόρου*** [* Διευθυντής Επικοινωνίας και Εταιρικής Ανάπτυξης (Μαϊάμι, Αμερική) ** Εκπαιδευτικός (Μαϊάμι, Αμερική) *** Σύμβουλος Επενδύσεων, Αθήνα, Ελλάδα], στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Hμερομηνία δημοσίευσης: 11-08-13).

Προτείνουν 4 συγκεκριμένους πυλώνες στους οποίους μπορεί να στηριχτεί το όραμα για μια νέα Ελλάδα, σε 5 χρόνια από σήμερα.

Θέλουμε να σταθούμε στον 4^ο πυλώνα  «Συμμετοχή των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων στη λήψη πολιτικών αποφάσεων».

Συμφωνούμε απόλυτα και επισημαίνουμε ότι προσπαθούμε να πείσουμε τη δημόσια διοίκηση εδώ και πολλά χρόνια για την υλοποίηση μιας τέτοιας προοπτικής. Η υλοποίηση της εξαιρετικά σημαντικής απόφασης προϋποθέτει την εκτεταμένη χρήση τηλεματικών τεχνολογιών και την ανάπτυξη σχετικών λογισμικών εργαλείων. Πράγματα απόλυτα εφικτά σήμερα.

Η προοπτική αυτή προσκρούει βέβαια στην ιδιοτελή απεγνωσμένη προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να εμποδίσει μα κάθε μέσο και όσο περισσότερο χρόνο μπορεί τη καθολική χρήση των τηλεματικών τεχνολογιών.

Στη στρατηγική αυτή το πολιτικό σύστημα βρίσκει δυστυχώς την αμέριστη συμπαράσταση και συμπαράταξη – όπως αποδεικνύουν τα πράγματα - της ΕΕΕ και της Ομάδας Δράσης (Task Force).

Ο θάνατος του 19χρονου …

Το συμβάν είναι εξαιρετικά λυπηρό για όλους μας και τραγικό για το νέο και την οικογένειά του.

Αλήθεια όμως θα συνέβαινε αυτό που συνέβη αν ο νέος ήταν νομιμόφρων και πλήρωνε κανονικά όπως πάρα πολλοί από εμάς, το εισιτήριό του;

Η νέα ελληνική δημόσια ραδιοτηλεόραση …

Άρχισε το σίριαλ των προσλήψεων στη νέα δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Πολλά από τα ονόματα που διαβάσαμε δεν παραπέμπουν σε τίποτε νέο, αλλά σε μια από τα ίδια. Και μακάρι να έχουμε άδικο και να μην πάνε χαμένα, τόσα όνειρα, τόσες ελπίδες και τόσα χρήματα, που δυστυχώς διαχειρίζονται αδιαφανώς μαθητευόμενοι και διαπλεκόμενοι μάγοι.

Και φυσικά πρέπει  να απαντηθεί το μέγα ερώτημα γιατί τόσες πολλές προσλήψεις χωρίς στρατηγική και πρόγραμμα.

Αλλά φαίνεται ότι η ελληνική πολιτική «ελίτ» μόνον έτσι να ξέρει δουλεύει. Στο πόδι και να πληρώνουν οι πολίτες τις κουταμάρες τους και τις ανικανότητές τους.

Τα τρία λιμάνια που θα ιδιωτικοποιηθούν πρώτα …

Διαβάσαμε το άρθρο του κ. Νίκου Χ. Ρουσάνογλου, με τίτλο «Τα τρία λιμάνια που θα ιδιωτικοποιηθούν πρώτα» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Hμερομηνία δημοσίευσης: 11-08-13).

Το άρθρο μας πληροφορεί ότι προηγείται ο ΟΛΘ και ακολουθεί ο ΟΛΠ και τι αποκαλύπτει η μελέτη σκοπιμότητας του ΤΑΙΠΕΔ και παρουσιάζει σήμερα η «Κ».

Όλα ωραία και καλά.

Αλλά αδέλφια τι γίνεται με εκείνο το έρημο – κυριολεκτικώς – λιμάνι του Αστακού, που τόσα χρήματα έχουν επενδυθεί μέχρι σήμερα, αλλά έχει μείνει στα αζήτητα και εκτός των σχεδίων ανάκαμψης της χώρας. Γιατί;

Δε λέμε. Δεν υπάρχει καν δρόμος πρόσβασης και η «Ιονία Οδός» μάλλον παραπέμπεται στον επόμενο αιώνα. Όσο δε για σιδηροδρομική σύνδεση, μάλλον πρόκειται πραγματικά για όνειρο θερινής νυκτός.

Πρέπει  κάποιοι αλήτες αρμόδιοι να κάτσουν στο σκαμνί, για διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Τώρα. Όχι αύριο.