Πόλεις χωρίς όραμα, σε μια χώρα παρηκμασμένη και χωρίς οράματα ….

Παρακολουθήσαμε πριν μήνες την παρουσίαση του Τοπικού Πολεοδομιοκού Σχεδίου της πόλεως Μαρκοπούλου – βλέπετε https://attikoparko.blogspot.com/2025/11/blog-post_27.html

Όλη η προσπάθεια των μελετητών, μετά τα γνωστά και τετριμμένα που απορρόφησαν το μεγαλύτερο μέρος της παρουσιάσεως, περιέγραψε το μέλλον της πόλεως και της περιοχής.

Όταν πήραμε επί τέλους το λόγο, διατυπώσαμε την άποψη ότι το ΤΠΣ απλώς θα νομιμοποιήσει όλες τις αυθαιρεσίες, τις συνήθως παράνομες εκκρεμότητες και τις
«προτάσεις» κάθε είδους συμφερόντων που λυμαίνονται την περιοχή και ευελπιστούν σε κάποια νομιμότητα, ώστε να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια και να απολαμβάνουν ότι απολαμβάνουν τώρα, αλλά νομίμως πλέον.

Αυτό συμβαίνει και θα νομιμοποιηθεί επειδή ο δήμος στερείται οράματος για το άμεσο, βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο μέλλον τη πόλεως και των κάτοικων του.

Μετά την συνεδρίαση του ΔΣ ζητήσαμε συνάντηση με τον κ. δήμαρχο, επαναλάβαμε την άποψή μας, τη διατυπώσαμε και γραπτώς και μάλιστα εισηγηθήκαμε τη στρατηγική διαμόρφωσης του οράματος της πόλεως.

Φυσικά δε έγινε ακόμα τίποτε ή τουλάχιστον εμείς δε διαπιστώσαμε κάποια κινητικότητα επί του θέματος.

Τα ίδια συμβαίνουν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος. Οι αρχές απασχολούνται καθημερινώς με τα τρέχοντα και κανένας δεν προσπαθεί να διαμορφώσει απόψεις για το μέλλον και την πορεία των κοινωνιών.

Αν ήμουν πρωθυπουργός ή έστω υπουργός αυτό θα ζητούσα από όλους τους Έλληνες, επειγόντως. Η αδράνεια επιφέρει μόνον δυσκολίες διακυβέρνησης και μπαλώματα, ενώ οι παθογένειες επικρατούν και θεριεύουν.

Έτσι απλά και κατανοητά …