Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο προσωπικός υπολογιστής δεν είναι ακόμη το αντικείμενο που κάθεται πάνω σε εκατομμύρια γραφεία. Η Microsoft βρίσκεται στα πρώτα της βήματα, η Apple δεν έχει καν ιδρυθεί όταν ο Μιχάλης Δερτούζος αρχίζει να κοιτάζει πέρα από τις τεράστιες μηχανές των πανεπιστημίων και των επιχειρήσεων.
Μιλά για
μια παγκόσμια «Αγορά της Πληροφορίας» όταν οι υπολογιστές δεν έχουν ακόμη μπει
στα περισσότερα σπίτια. Χρόνια αργότερα, ο Μπιλ Γκέιτς διαβάζει το βιβλίο του
και ο Τιμ Μπέρνερς-Λι εγκαθίσταται στο εργαστήριό του
Και βλέπει κάτι εντελώς διαφορετικό. Βλέπει υπολογιστές να
μπαίνουν στα σπίτια. Βλέπει ανθρώπους να συνδέονται μεταξύ τους μέσα από
δίκτυα. Βλέπει την πληροφορία να μετατρέπεται σε οικονομικό αγαθό και έναν νέο
χώρο στον οποίο θα αγοράζονται και θα πωλούνται υπηρεσίες, γνώση και προϊόντα
χωρίς ο αγοραστής και ο πωλητής να χρειάζεται να βρίσκονται στο ίδιο μέρος.
Το 1976 προβλέπει ότι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 θα υπάρχει προσωπικός υπολογιστής σε ένα στα τρία ή τέσσερα σπίτια. Το 1980 δίνει στο ακόμη πιο φιλόδοξο όραμά του ένα όνομα: Information Marketplace. Η Αγορά της Πληροφορίας … (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 16 Αυγούστου 2026 7:14 •).
Σαν παραμύθι. Μοιάζει απίστευτο αυτό που συμβαίνει με Έλληνες που αναζητούν το μέλλον τους, το όραμά τους, τη τύχη τους σε άλλους κόσμους μακριά από τη γλυκύτατη Πατρίδα την Ελλάδα. Κι αυτές οι νέες πατρίδες παρέχουν σε πάρα πολλούς από αυτούς τους πρωτοπόρος το ευνοϊκό κλίμα, τις συνεργασίες, τις υποδομές, τις ευκαιρίες, τις δυνατότητες να υλοποιήσουν το όραμά τους. Κάτι που η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να προσφέρει και γιατί οι άλλοι Έλληνες αδυνατούν να κατανοήσουν θέματα όπως αυτά που κατανοούν και προωθούν κυρίως οι Εβραίοι, που βρίσκονται και αυτοί συχνά στην πρωτοπορία και τις δυναμικές νέες εξελίξεις.
Διαβάζουμε για τη διαδρομή του Μιχάλη Δερτούζου και μας πιάνει απογοήτευση για τη δική μας μετριότητα και την προφανώς φυσική μεταξύ των άλλων, αδυναμία μας, να φθάσουμε στα επίπεδα του κατέκτησε αυτός ο σπουδαίος Έλληνας.
Οι βιογραφίες των σπουδαίων Ελλήνων που διέπρεψαν στα πανεπιστημιακά ιδρύματα του εξωτερικού πρέπει να διδάσκοντα στα Ελληνικά σχολεία, με την ελπίδα ευέλπιδες νέοι να κατανοούν ότι όλα μπορούν να είναι εφικτά, αρκεί να μαθαίνουν, να αφομοιώνουν τις γνώσεις, να δουλεύουν σκληρά και συστηματικά και να μην παραιτούνται με τις αποτυχίες. Αυτές είναι που ενδυναμώνουν τα άτομα και θα επιβραβευθούν όταν έρθει η κατάλληλη ώρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου