Δώστε στα σχολεία αυτονομία … λέει ο ΟΟΣΑ …

Ενίσχυση της αυτονομίας των εκπαιδευτικών στον τρόπο οργάνωσης του έργου τους και αξιολόγηση. Αυτοί είναι οι δύο άξονες τους οποίους ο ΟΟΣΑ αξιολογεί ως κομβικούς για τη βελτίωση της εκπαιδευτικής πραγματικότητας στη χώρα μας. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε για το θέμα διεξοδική συζήτηση με τον Αντρέας Σλάιχερ, διευθυντή Εκπαίδευσης και Δεξιοτήτων του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (OOΣΑ) και δημιουργό του Προγράμματος Διεθνούς Αξιολόγησης Μαθητών (PISA), ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα την Ελλάδα.

 

 

Ο κ. Σλάιχερ παρουσίασε στον κ. Μητσοτάκη κρίσιμα δεδομένα για την ελληνική εκπαίδευση, όπως προκύπτουν από την επεξεργασία των εθνικών στοιχείων από τον Οργανισμό, και σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ» αποφασίστηκε η κατάρτιση προτάσεων από στελέχη του προς το ελληνικό υπουργείο Παιδείας. … (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21.04.2025 • 12:32).

Πόσα χρόνια το φωνάζουμε; Δώστε την Εκπαίδευση στις Περιφέρειες. Ο συγκεντρωτισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία της Εκπαίδευσης. 

Το κατεστημένο των εκπαιδευτικών και το Εκπαιδευτικό Ινστιτούτο τα έχουν κάνει μαντάρα χρόνια τώρα. Βρίσκονται σε άλλες εποχές, σε άλλους χρόνους και τόπους χλοερούς προκειμένου να επικρατούν οι της ήσσονος προσπάθειας. 

Μελετήστε αν σας βαστά στυλοβάτες του υπουργείου - κατ΄ ευφημισμό Παιδείας -  τα εκπαιδευτικά συστήματα Ελβετίας, Κίνας, Σιγκαπούρης, Φινλανδίας, Νορβηγίας, Καναδά κα., και αν τα κατανοήσετε, ίσως αποφασίσετε κάτι ουσιαστικό και κάτι που θα βάλει τα παιδιά μας σε άλλες πορείες προς κατάκτηση των γνώσεων, πειθαρχία, ορθολογισμό, καταιόνηση του κόσμου εντός του οποίου καλούνται να δραστηριότητα και των μεταβολών του. 

Τότε ίσως πολλές παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας θα υποχωρήσουν, αν δεν εξαφανιστούν, όπως ελπίζουμε. 

Ποτέ στις σχολικές τάξεις δεν φοιτούσαν λιγότεροι μαθητές, ποτέ δεν είχαμε καλλίτερες εγκαταστάσεις, μεγαλύτερους αριθμούς καθηγητών και δασκάλων, ποτέ περισσότερα χρήματα για φροντιστήρια, επί πλέον δραστηριότητες και μάθηση ξένων γλωσσών, ποτέ καλλίτερα εκπαιδευμένους γονείς και κατόχους πτυχίων ανωτάτων σπουδών. Και όμως «τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε», όπως έλεγαν παλιά; Πως καταφέρνουμε να είμαστε τελευταίοι σε επιδόσεις στις διεθνείς κατατάξεις και πως διοχετεύουμε άκριτα και σχεδόν με μανία, τα καλλίτερα μυαλά αυτής της χώρας στο εξωτερικό, σε αναζήτηση καλλίτερων ευκαιριών κατάκτησης επίδοξων στόχων και προσωπικής καταξίωσης και καλλίτερων όρων διαβίωσης; 

Το εκπαιδευτικό (και όχι μόνον) σύστημα εξεμέτρησε τα προς το ζην και πρέπει επειγόντως να ανασκουμπωθούμε και να αναζητήσουμε νέους τρόπους εκπαίδευσης, παραγωγής, δασκάλων, αξιολογήσεως των πάντων και λήψη ίσως και επώδυνων, αλλά απαραίτητων νέων λύσεων. Ας είναι οδηγοί μας οι χώρες και τα συστήματά τους που χαίρουν εκτιμήσεως και παρουσιάζουν απτά και θετικότατα αποτελέσματα. 

ΥΓ: Σχετικό είναι  και το κείμενο «Ο Αντρέας Σλάιχερ στην «Κ»: Οι δομικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο ελληνικό σχολείο» και την διευκρίνιση «Ο Αντρέας Σλάιχερ, σύμβουλος για την εκπαίδευση στον ΟΟΣΑ, μιλάει στην «Κ» για τις προκλήσεις του ελληνικού σχολείου. Η Ελλάδα ξοδεύει μεγάλα ποσά για την εκπαίδευση, αλλά με χαμηλά αποτελέσματα». Αλλά προσέξτε την ημερομηνία: Την είδα και εγώ και τρόμαξα …